Sulęcin

Sulęcin
Herb Sulęcina Flaga Sulęcina
Państwo	Polska
Województwo	lubuskie
Powiat	sulęciński
Gmina	Sulęcin gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie	1244
Burmistrz	Michał Deptuch
Powierzchnia	8,56 km²
Wysokość	70 - 120 m n.p.m.
Ludność (2010) • liczba • gęstość	10 103 1165,8 os./km²
Strefa numeracyjna	(+48) 95
Kod pocztowy	69-200
Tablice rejestracyjne	FSU
Położenie na mapie Polski Sulęcin
52°27′N 15°07′E
TERC (TERYT)	4081007044
Urząd miejski ul. Lipowa 18 69-200 Sulęcin
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Sulęcin (niem. Zielenzig) – miasto powiatowe w woj. lubuskim, w powiecie sulęcińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sulęcin.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 10 103 mieszkańców.

Wzmiankowane od XIII wieku (1244 jako Zulenche, 1286 Sulenzec, 1289 Sulenzhit, 1347 Zcullentzk, 1575 Zyllenzig). Nazwa pochodzi od nazwy rodowej Sulęta (por. imiona Sulimir, Sulisław).

Położenie

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 8,56 km².

Miasto leży w Województwie lubuskim, w dolinie rzeki Warty na jej dopływem Postomią. Otaczjący je krajobraz jest charkterystyczny dla Pojezierza Lubuskiego z pobliska Górą Bukowiec(227 m n.p.m.). Najbliższym dużym miastem, położonym w odległości ok. 45 kilometrów, jest Gorzów Wielkopolski. Przez miasto przebiega linia kolejowa Rzepin-Międzyrzecz i jest ono oddalone o 16 kilometrów od autostrady A2 Berlin-Poznań.

Miasto jest położone na wysokości od 70 do 120 m n.p.m.^{[potrzebne źródło]}

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego.

Historia

Miasto rozwinęło się ze słowiańskiej osady targowej na skrzyżowaniu szlaków Frankfurt nad Odrą – Poznań, Krosno Odrzańskie – Gorzów Wielkopolski. Do XII wieku znajdowało się we władaniu piastowskich książąt Śląska. Henryk Brodaty przekazał miasto wraz z 10 wsiami Mroczkowi z Pogorzeli, który z kolei oddał je w 1244 roku templariuszom. W 1258 roku przeszło pod panowanie brandenburskie. W 1269 roku Otto, margrabia brandenburski wzniósł w Sulęcinie zamek.

Po kasacie zakonu w XIV wieku dobra zostały przejęte przez joannitów. Władali oni miastem i okolicą aż do 1810 roku – do sekularyzacji.

Sulęcin, 1905

W 1574 roku w mieście doszło do spotkania udającego się do Warszawy orszaku Henryka Walezego z powitalną delegacją polskiej szlachty. W 1657 roku przez miasto przeszła ekspedycja odwetowa Stefana Czarnieckiego przeciwko Brandenburgii.

2 lutego 1945 Sulęcin został zdobyty po ciężkich walkach przez wojska 1 Frontu Białoruskiego Armii Radzieckiej. Miasto w wyniku działań wojskowych nie zostało zniszczone, jednak podczas stacjonowania wojsk radzieckich zostało zniszczone w 50%, przez umyślne podpalanie najokazalszych budynków.

Po wojnie wschodnia część ziemi lubuskiej wraz z Sulęcinem została przyłączona do Polski. Dotychczasową ludność miasta wysiedlono do Niemiec.

Zabytki

• Kościół parafialny pw. św. Henryka z XIX wieku (neogotycki)
• Kościół (gotycki) św. Mikołaja z XIV wieku
• Fragmenty średniowiecznych murów obronnych
• Kamienice z XVIII/XIX wieku
• Dom Joanitów przy ulicy Młynarskiej

Transport

Przez miasto przebiegają drogi wojewódzkie:

• DW137 – Słubice-Ośno Lubuskie-Sulęcin-Międzyrzecz-Trzciel,
• DW138 – Gubin-Torzym-Sulęcin-Trzebów-droga krajowa nr DK22.

Istnieją bezpośrednie połączenia autobusowe do Poznania, Szczecina, Gorzowa Wielkopolskiego, Zielonej Góry oraz kolejowe do Rzepina i Międzyrzecza.

Sport

• STS Olimpia Sulęcin gra w II lidze siatkówki mężczyzn
• MKS Stal Sulęcin gra w IV lidze piłki nożnej
• KS Stal Sulęcin (badminton)

Współpraca międzynarodowa

Miasta i gminy partnerskie

• Beeskow
• Kamen
• Friedland
• Nowy Tomyśl

Zobacz też

• cmentarz żydowski w Sulęcinie

Linki zewnętrzne

• Strona internetowa miasta