Switbert, Suitbert z Kaiserswerth, Suidbert, Suitbertus, Swithbert (ur. ? w Northumberland, zm. 1 marca 713 w Kaiserswerth) – święty katolicki, biskup, benedyktyn nazywany „apostołem Fryzów”.
Pochodzący z Anglii biskup Fryzji. Prowadził działalność ewangelizacyjną wraz ze św. Wilibrord od ok. 690 roku. W dwa lata później, w 692 roku kiedy Wilibrord opuścił misję, udając się do Rzymu św. Wilfryd z Yorku wyświęcił go na biskupa. Później Switbert prowadził apostolat w południowej Westfalii wśród Brukterów. Wobec grożącej agresji ze strony Sasów anglosaskiemu biskupowi Pepin i Plektruda podarowali wyspę leżącą w dolnym biegi Renu. Switbert założył na otrzymanej wysepce, nazwanej później Kaiserswerth klasztor benedyktyński. Zmarł w marcu 713 roku w tymże miejscu.
Jego wspomnienie obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci.