| Sybin | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Okręg | Sybin | ||
| Mer | Klaus Johannis | ||
| Powierzchnia | 121 km² | ||
| Ludność (2002) • liczba ludności • gęstość |
154 892[1] 1417 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 02-69 | ||
| Kod pocztowy | 550000 | ||
| Tablice rejestracyjne | SB | ||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miasta | |||
Sybin (rum. Sibiu, węg. Nagyszeben, niem. Hermannstadt) – miasto w środkowej Rumunii, w Siedmiogrodzie, stolica okręgu Sybin. Liczy 154 892 mieszkańców. Leży nad rzeką Cibin, dopływem Aluty.
Spis treści |
Sybin został założony w roku 1190 przez saskich kolonistów wysłanych w okolice dzisiejszego miasta. Najprawdopodobniej zostało zbudowane w pobliżu rzymskiego posterunku, Caedonii, opuszczonego w czasach przybycia Sasów[2].
W XIV wieku Sybin był już ważnym centrum handlu. W 1376 roku rzemieślnicy byli podzieleni na 19 gildii. Miasto było także najważniejszym z siedmiu miast, które dały najpierw niemiecką – Siebenbürgen – a następnie polską – Siedmiogród – nazwę Transylwanii. Znajdował się tu także Universitas Saxorum, zgromadzenie Niemców w Siedmiogrodzie. Zwyczajowo w XVII wieku opisywano Sybin jako najbardziej wysunięte na wschód miasto kultury zachodnioeuropejskiej; było także ważnym skrzyżowaniem szlaków pocztowych biegnących na wschód – do Turcji i dalej do Persji, Chin[2].
Dnia 15 marca 1849 w czasie powstania węgierskiego, w okolicach Sybinu miała miejsce ważna bitwa pod dowództwem gen. Józefa Bema dowodzącego powstańcami węgierskimi przeciw połączonym siłom austriacko-rosyjskim. W 1897 roku na zamówienie Węgrów grupa polskich i węgierskich malarzy pod kierunkiem Jana Styki namalowała dedykowany temu wydarzeniu obraz pod tytułem Panorama siedmiogrodzka.
W XVIII i XIX wieku Sybin stał się ważnym centrum dla Rumunów zamieszkujących zarówno Siedmiogród jak i zależne od Turcji Hospodarstwa Wołoskie i Mołdawskie. Swoją siedzibę miał tu Banca Albina, pierwszy bank, którego właścicielem był Rumun, a także ASTRA (Siedmiogrodzkie Stowarzyszenie Literatury i Kultury Rumuńskiej). W latach 60. XIX wieku w Sybinie ulokowano siedzibę prawosławnej metropolii podległej cerkwi rumuńskiej – do tej pory miasto ma status jednego z najważniejszych centrów duchowych Rumunii[2].
Po I wojnie światowej i ostatecznemu rozwiązaniu Austro-Węgier Sybin wszedł w skład Rumunii – potwierdzono to traktatem z Trianon. Część populacji miasta nadal stanowią Węgrzy i Niemcy, chociaż duża część tych ostatnich wyemigrowała do RFN po rumuńskiej rewolucji. Obecnie 2% populacji Sybina to Węgrzy, a 1,6% – Niemcy. Z grona tych ostatnich pochodzi obecny mer miasta, Klaus Johannis[2].
W 2007 roku Sybin pełnił honory Europejskiej Stolicy Kultury.
Sybin jest ważnym węzłem drogowym. Międzynarodowa droga E68/1 krzyżuje się tu z drogami krajowymi nr 7 i 14. W Sybinie znajduje się także międzynarodowy port lotniczy. Miasto jest również węzłem kolejowym, z obsługiwanymi przez CFR połączeniami do Braszowa, Râmnicu Vâlcei, Alby Iulii, Oradei i Bukaresztu. W mieście znajduje się stacja kolejowa Sibiu.
Operatorem komunikacji miejskiej jest Tursib. Obsługuje on jedną podmiejską linię tramwajową do Răşinari, pięć linii trolejbusowych oraz około dwudziestu linii autobusowych.
Narodowe Muzeum Brukenthala
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||