Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Sykoraks | |
 Zdjęcia ukazujące ruch Sykoraks na tle gwiazd. |
|
| Odkrył | Brett Gladman, Philip Nicholson, Joseph Burns i John Kavelaars |
| Data odkrycia | 6-7 września 1997 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1997 U2 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 12 179 000 km |
| Mimośród | 0,522 |
| Okres obiegu | 1 288,3 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 159,4° |
| Długość węzła wstępującego | 260,9° |
| Argument perycentrum | 19,9° |
| Anomalia średnia | 170,2° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | ~150 km |
| Średnia gęstość | 1,3 g/cm3 |
| Albedo | 0,04 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
20,8 m |
Sykoraks (Uran XVII) - największy nieregularny, zewnętrzny księżyc Urana. Został odkryty 6 września 1997 r. przez Bretta Gladmana, Philipa D. Nicholsona, Josepha A. Burnsa, i Johna J. Kavelaarsa przy pomocy 200-calowego teleskopu Hale'a. W tym samym czasie został też odkryty mniejszy księżyc Kaliban.
Promień orbity Sykoraks wynosi w przybliżeniu 12,2 miliona km, a księżyc ma średnicę ok. 150 km, co czyni go największym księżycem nieregularnym Urana. Oszacowania rozmiarów są oparte na widocznej jasności księżyca i na założeniu, że jego albedo wynosi około 0,04. Sykoraks jest zbudowana najprawdopodobniej z mieszanki skał i lodu, a jej niezwykły czerwony kolor sugeruje, że jest to przechwycony obiekt pasa Kuipera.
Księżyc porusza się ruchem wstecznym, a jego orbita jest mocno nachylona względem ekliptyki. Podobieństwo składników orbity sugeruje, że Sykoraks wraz z mniejszymi księżycami Setebosem i Prosperem tworzy grupę o przypuszczalnie wspólnym pochodzeniu.
Nazwa Sykoraks pochodzi od imienia matki Kalibana ze sztuki Burza Williama Szekspira.
|
|||||||
