Sylvester John Saller OFM (ur. 25 września 1895 w Petosky w stanie Michigan (USA) - zm. 22 stycznia 1976), biblista katolicki, archeolog, franciszkanin.
W roku 1913 wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych (franciszkanów) w ich amerykańskiej prowincji. Wyświęcony na kapłana w 1922. Po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych pracował w gimnazjum franciszkańskim w Teutopolis. W latach 1928-1932 studiował biblistykę najpierw w Rzymie (Antonianum), potem w Franciszkańskim Instytucie Biblijnym w Jerozolimie.
W roku 1932 rozpoczął wykłady z archeologii, języka greckiego oraz teologii Starego Testamentu w Studium Biblicum Franciscanum. Wykladał również w Seminarium Kustodii Ziemi Świętej w klasztorze Najświętszego Zbawiciela w Jerozolimie. Prowadził prace wykopaliskowe na górze Nebo (Siyagha) w Jordanii, w Dominus Flevit w Jerozolimie (grób jebusycki), w Ain Karem oraz w Betanii (Palestyna).
W czasie mandatu brytyjskiego był wybrany członkiem Palestyńskiej Rady Archeologicznej, dla której m.in. wygłosił konferencję upamiętniającą Flinder'a Petrie. Archeolodzy izraelscy zapraszali o. Saller'a z odczytami na kongresy studiów judaistycznych. Po roku 1967 był cenionym przewodnikiem po muzeum Franciszkańskiego Studium Biblijnego w Jerozolimie. Współtworzył pierwsze numery Liber Annuus oraz serii wydawniczej Collectio Minor. Przez 4 lata pełnił urząd prezydenta Konwentu Ubiczowania w Jerozolimie oraz przełożonego klasztoru na Górze Tabor. Jego studia obejmują okres od epoki brązu po czasy cesarstwa bizantyjskiego (ceramika, inskrypcje, budowle). Zmarł 22 stycznia 1976.
Ważniejsze publikacje