Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Sylwester Kaliski | |
 generał dywizji |
|
| Data i miejsce urodzenia | 19 grudnia 1925 Toruń |
| Data i miejsce śmierci | 16 września 1978 Warszawa |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1949–1978 |
| Stanowiska | komendant-rektor WAT w Warszawie, minister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk |
| Odznaczenia | |
            |
|
| Minister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 17 grudnia 1974 do 16 września 1978 |
| Poprzednik | Jan Kaczmarek |
| Następca | Janusz Górski |
Sylwester Kaliski (ur. 19 grudnia 1925 w Toruniu, zm. 16 września 1978 w Warszawie) – polski wojskowy i naukowiec, generał dywizji WP, profesor, doktor habilitowany, inżynier, komendant-rektor Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie (1967–1974), członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk (1969–1978), działacz partyjny i państwowy, członek Komitetu Centralnego PZPR (1975–1978), minister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki (1974–1978), poseł na Sejm PRL VI i VII kadencji.
Spis treści |
Urodził się 19 grudnia 1925 w Toruniu, syn Wincentego – podoficera artylerii Wojska Polskiego i Walerii. W czasie II wojny światowej przebywał w Niemczech, skąd zbiegł i powrócił do rodzinnego miasta. W Toruniu pracował w warsztacie tapicerskim i związał się z ruchem oporu. Następnie trafił do obozu koncentracyjnego w Potulicach. Po wyzwoleniu pracował w Milicji Obywatelskiej i jednocześnie kontynuował naukę.
W 1945 eksternistycznie zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowo-Wodnej Politechniki Gdańskiej, którą ukończył w 1949. Po powołaniu do wojska rozpoczął pracę w Głównym Kwatermistrzostwie Wojska Polskiego.
W 1951 został pracownikiem naukowym Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie, w latach 1967–1974 komendant-rektor WAT. W latach 1954–1978 pracownik Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN (IPPT PAN), od 1959 kierownik Pracowni Teorii Drgań Ośrodków Ciągłych w Zakładzie Badań Drgań.
W 1966 awansowany na stopień generała brygady, a w 1972 na stopień generała dywizji, doktorat w 1957 na WAT, habilitacja w IPPT PAN, nominacja na profesora nadzwyczajnego w 1958, a na profesora zwyczajnego w 1967. Od 1962 członek-korespondent, a od 1969 członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.
Był specjalistą w zakresie fizyki. Twórca i dyrektor Instytutu Fizyki Plazmy i Laserowej Mikrosyntezy w Warszawie. Wybitny specjalista w dziedzinie teorii pól sprzężonych, badań termojądrowych; twórca polskiej elektronofononiki.
Podał teorię ciągłego wzmacniania ultradźwięków i hiperdźwięków w kryształach półprzewodnikowych. Był inicjatorem polskich badań nad mikrosyntezą termojądrową za pomocą lasera.
Od 1959 redaktor naczelny czasopisma "Proceedings of Vibration Problems", a następnie "Journal of Technical Physics".
Od 28 stycznia 1959 w PZPR, w latach 1975–1978 członek Komitetu Centralnego PZPR , poseł na Sejm PRL VI i VII kadencji z ramienia PZPR, przewodniczący Sejmowej Komisji Nauki i Postępu Technicznego, w latach 1974–1978 minister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki.
Doktor honoris causa Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego i Uniwersytetu Sofijskiego. Laureat wielu nagród m.in. Maksymiliana Tytusa Hubera oraz czterokrotnie nagrody państwowej I stopnia (1964, 1970, 1974, 1978) i dwukrotnie nagrody ministra obrony narodowej I stopnia.
Zginął tragicznie w wypadku samochodowym (prowadził samochód, jego żona była ciężko ranna). Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Według niepotwierdzonych informacji, otrzymanych od jednego z oficerów WP, gen. Sylwester Kaliski został zamordowany przez KGB, ponieważ pracując nad całkowicie polską bombą wodorową nie zgodził się na podzielenie się wiedzą ze Związkiem Radzieckim. Temat ten był poruszony w programie TVN Nie do wiary oraz w programie Nautilus Roberta Bernatowicza.
|
||||||||||
