Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Synagoga Ben Ezry (hebr: בית כנסת בן עזרא, arab: معبد بن عزرا) – synagoga w kairskiej dzielnicy Stary Kair w Egipcie. To unikalny relikt starej żydowskiej społeczności tego miasta. Tradycja żydowska i koptyjska twierdzi, że to tutaj córka faraona znalazła małego Mojżesza w sitowiu, a Jeremiasz zgromadził ludzi ocalałych ocalałych po zburzeniu Jerozolimy. Wyznania te twierdzą również, że to tu udzielono schronienia Świętej Rodzinie uciekającej przed Herodem.
Synagoga przypomina świątynię bazylikową z okresu od IV do IX w. Kościół został sprzedany tutejszej ówczesnej dużej społeczności żydowskiej w celu zapłacenia podatków nałożonych na koptów, które miały sfinansować budowę meczetu Ibn Tuluna, został on włączony w obręb synagogi, którą odresteurował Abraham Ben Ezra, rabin Jerozolimy. W XIX w. odkryto średniowieczne manuskrypty, znajdujące się obecnie w różnych muzeach poza Egiptem.
Podczas remontu w roku 1890 odkryto zamurowaną genizę tzw. genizę kairską, w której znajdowały się odpisy tzw. Starego Testamentu - niektóre pochodzące prawdopodobnie z VI w. n.e. - trafiły do różnych bibliotek. Wśród najstarszych zachowanych fragmentów Biblii można wymienić papirus Nasha, odnaleziony w Egipcie, a obecnie przechowywany w Cambridge. Pochodzi z II lub I w. p.n.e. i najwyraźniej należał do jakiegoś zbioru pouczeń; składa się z czterech fragmentów zawierających jedynie 24 linie przedmasoreckiego tekstu Dekalogu oraz kilku wersetów z 5 i 6 rozdziału Księgi Powtórzonego Prawa.
Znaleziono tu też Rękopis Pieśni Morza, było to pod koniec XIX w. Manuskrypt z ową pieśnią biblijną datowany jest na VII lub VIII w. n.e. Jego właściciel dopiero pod koniec lat 70 XX w. udostępnił go naukowcom, którzy go zbadali. W latach 90 XX w. trafił do archiwum, a 22 maja 2007 na wystawę do Muzeum Izraela w Jerozolimie.
Znaleziono tu również Dokument Damasceński opisujący historię nieznanej wcześniej sekty żydowskiej kierowanej przez Mistrza Sprawiedliwości. Po odkryciu zwojów z Qumran dowiedziono, że wspólnota ta posiadała własne teksty liturgiczne oraz bardzo zwartą strukturą organizacyjną[1].
Po opuszczeniu Kairu w latach 60 XX w. przez wyznawców judaizmu, synagoga podupadła, dopiero w latach 90 XX w. została odnowiona przez postanowienie Kongresu Żydów Amerykańskich i rządu egipskiego.
