Syndonologia, też syndonologia (z gr. sindon – σινδων – syndon – płótno, całun) – nauka zajmująca się badaniami Całunu Turyńskiego (uważanego przez tradycje chrześcijańską za płótno pogrzebowe Jezusa Chrystusa), której celem jest potwierdzenie lub zaprzeczenie jego autentyczności. Powstała na przełomie XIX i XX wieku. Obejmuje wiele dyscyplinach naukowych, między innymi: teologię biblijną, egzegezę biblijną, patrystykę, archeologię biblijną i ogólną, historię Kościoła, prawo hebrajskie i rzymskie, tekstylologię, antropologię, języki orientalne, numizmatykę, chemię, fizykę, medycynę sądową, anatomię, spektografię, optykę, biologię, paleografię i numizmatykę.
W 1950 roku w Turynie powstało Międzynarodowe Centrum Syndologii[1], organizujące kongresy naukowe poświęcone Całunowi. Centrum ma własne archiwum, bibliotekę i muzeum. Wydaje specjalistyczne pismo "Sindon".
W gronie syndonologów znajduje się kilku Polaków. Jako pierwszy Całunem zainteresował się w latach 30. ubiegłego stulecia Stanisław Waliszewski, lekarz z Poznania. W 1981 roku z inicjatywy Jana Pawła II w Krakowie przy Polskim Towarzystwie Teologicznym powołano Studium Syndonologiczne[2].