Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Spis treści |
Kontakty homoseksualne, zarówno pomiędzy kobietami, jak i mężczyznami, są legalne w Nepalu od 2007. Według kilku źródeł, nowa nepalska konstytucja, która jest obecnie powoływana, wprowadzi małżeństwa jednopłciowe oraz ochronę dla mniejszości seksualnych[1][2].
Geje nie są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej.
Nepalski rząd zalegalizował kontakty seksualne pomiędzy osobami tej samej płci w 2007 po upadku monarchii (wraz z innymi ważniejszymi zmianami w prawie). Przed zmianą ustroju państwa na republikę demokratyczną, prywatne, homoseksualne kontakty pomiędzy dorosłymi osobami były przestępstwem, za które groziła kara do dwóch lat pozbawienia wolności. Transwestytyzm (a dokładnie ubieranie się w odzież przeznaczoną dla osób płci przeciwnej) był również nielegalny z powodu praw mówiących o moralności publicznej. Podczas wojny domowej, Komunistyczna Partia Nepalu kilkakrotnie wydawała homofobiczne oświadczenia. Aż do 2007 członkowie partii nazywali homoseksualizm "wytworem kapitalizmu", który "nie występuje pod rządami socjalistów", a same osoby LGBT "społecznymi polutantami"[3]. W 2008, wraz z końcem wojny domowej i początkiem wielopartyjnej demokracji, Maoiści pokazali się jako partia wspierająca prawa osób LGBT[4][5][6]. Na podstawie orzeczenia Sądu Najwyższego Nepalu, wydanego w 2008, rząd rozważa wprowadzenie w kraju małżeństw osób tej samej płci.
21 grudnia 2007 Sąd Najwyższy orzekł, iż nowy, demokratyczny rząd powinien stworzyć prawo chroniące osoby LGBT oraz zmienić obecne, bezpośrednio je dyskryminujące[7].
Choć grupy walczące o prawa lesbijek i gejów brały udział w demonstracjach mających na celu obalenie monarchii, organizacje te zostały później zignorowane przez polityków; zwróciły się zatem do sądów, gdyż jest to skuteczniejszy sposób walki o swoje prawa[8].
18 listopada 2008 Sąd Najwyższy skierował do rządu ustawy dotyczące równego traktowania obywateli LGBT. Choć zmiany nie wprowadzają małżeństw osób tej samej płci, orzeczenie instuuje rząd do powołania komitetu mającego przyjrzeć się małżeństwom jednopłciowym. Według hinduskich mediów, projekt ustawy został powołany w 2009 i miał być przedstawiony w 2010[9]. W projekcie nowej nepalskiej konstytucji, kwestie małżeństw osób tej samej płci i ochrony mniejszości seksualnych zostały najprawdopodobniej uregulowane[10][11].
Dyskryminacja osób LGBT jest w Nepalu zakazana przez Sąd Najwyższy.
W nepalskim ustawodawstwie nie istnieje żadna prawna forma uznania związków jednopłciowych. Istnieją natomiast plany uregulowania tej kwestii.
Pary jednopłciowe nie mają w Nepalu prawa do adopcji dzieci - zarówno tych z domu dziecka, jak i tych, których jedna z osób jest rodzicem biologicznym. Istnieją natomiast plany uregulowania tej kwestii.
Od września 2007 osobom transgenderycznym wydawane są dokumenty potwierdzające przynależność do trzeciej płci. Jest to prawnie chroniona mniejszość. W nepalskim spisie powszechnym, przeprowadzonym w maju 2011, Centralne Biuro Statystyczne oficjalnie uznawało trzecią płeć obok mężczyzny i kobiety[12].
Społeczeństwo Niebieskiego Diamentu, organizacja zajmująca się prawami człowieka, która istnieje od 2001, pomaga osobom LGBT na płaszczyźnie politycznej i zapewnia wsparcie zdrowia seksualnego wśród tej społeczności. Centrum przyjęć działa w stolicy kraju, Katmandu.
Jakkolwiek, według Społeczeństwa Niebieskiego Diamentu, lesbijki, geje, biseksualiści i transwestyci spotykają się czasami z przemocą, gwałtami, znęcaniem się, szantażami oraz groźbami odebrania życia, a także są dyskryminowani w miejscach pracy, a nawet niejednokrotnie spotykają się tam z przemocą.
Najbardziej aktywni działacze LGBT oraz polityk i zarazem prezes Społeczeństwa Niebieskiego Diamentu, Sunil Babu Pant, ogłosili plany promocji Nepalu jako kraju przyjaznego turystom LGBT[13]. Konferencja mówiąca o turystyce LGBT, odbyła się w lutym 2010. Zapowiedziano na niej szkolenia wrażliwości na sprawy osób LGBT w wybranych obsługach przyjęć i miejscach hospitalizacji[14].
Media i społeczeństwo nieco bardziej przekonały się do osób LGBT po incydencie, w którym oficer policji poderżnął gardło pewnej transseksualistce[8].
|
|||||||
