Syzyfowe prace – powieść Stefana Żeromskiego, która po raz pierwszy ukazała się w Nowej Reformie od 7 lipca do 24 września 1897 roku. Żeromski opublikował ją pod pseudonimem Maurycy Zych. Pod tymże pseudonimem wydał ją w formie książkowej we Lwowie w 1898 r. Ocenzurowana i przygotowana do druku przez pisarza powieść ukazała się w zaborze rosyjskim w 1909 r. pod tytułem Andrzej Radek, czyli Syzyfowe prace.
W Syzyfowych pracach autor na podstawie własnych doświadczeń z dzieciństwa i lat młodzieńczych przedstawił obraz szkoły w rosyjskim Królestwie Polskim i walkę polskiej młodzieży z rusyfikacją. Tytułowe syzyfowe prace mają się odnosić do bezcelowych wysiłków zaborców rosyjskich mających na celu zrusyfikowanie młodzieży polskiej.
W 2000 roku powstała ekranizacja powieści (film i serial) w reż. Pawła Komorowskiego z Franciszkiem Pieczką, Alicją Bachledą-Curuś i Łukaszem Garlickim w rolach głównych[1].
[edytuj] Bohaterowie
- Marcin Borowicz – Poświęcony jest mu jeden z trzech wątków książki. Jest głównym bohaterem powieści Stefana Żeromskiego Jego losy opisane są na przestrzeni kilku lat.
- Andrzej Radek (lub Jędrzej Radek) – Drugi z trzech głównych bohaterów i to jemu jest poświęcony drugi wątek książki. Pochodzi z Pajęczyna Dolnego, z rodziny chłopskiej. Początkowo chodził do progimnazjum w Pyrzogłowach. Następnie przeniósł się do szkoły klasycznej w Klerykowie.
- Bernard Zygier (lub Bernard Sieger) – Trzeci i ostatni główny bohater. Jemu autor poświęcił ostatni wątek książki. Został wydalony z gimnazjum w Warszawie za patriotyzm. Przybywa do Klerykowa, by uczęszczać na lekcje w klerykowskim gimnazjum.
- nauczyciele gimnazjum w Klerykowie
- Majewski – nauczyciel klasy wstępnej
- Rudolf Leim – nauczyciel łaciny
- Pietrow – nowy nauczyciel łaciny (po wakacjach)
- Iłarion Stiepanycz Ozierskij – nauczyciel języka rosyjskiego
- profesor Sztetter – nauczyciel nieobowiązkowego przedmiotu języka polskiego
- profesor Nogacki – nauczyciel arytmetyki
- Kostriulew – nauczyciel historii
- Kriestoobriadnikow – dyrektor gimnazjum
- inspektor Zabielskij – pomocnik dyrektora
- ksiądz Wargulski
- Pazur
- Makowicz
- Tomasz Walecki, pseudonim: "Figa" – uczeń gimnazjum w Klerykowie. Podczas lekcji historii wystąpił w obronie katolickiej wiary, za co został surowo ukarany.
- Bracia Daleszowscy
- Anna Stogowska – zwana Birutą. Uczennica żeńskiego gimnazjum. Marcin poznał ją w 7 klasie. Córka polskiego lekarza i Rosjanki. Matka chciała wychować dzieci na prawdziwych Polaków. Po śmierci matki Anna przejęła jej domowe obowiązki. Była pracowita, zamknięta w sobie, zbuntowana. Koleżanki uważały ją za dziwaczkę. Wraz z rodziną wyjechała w głąb Rosji.
- Rodzice Marcina (Helena i Walenty) – matka Marcina, chorowita i wrażliwa kobieta. Umiera w połowie akcji książki. Przesadnie rozpieszczała jedynaka; zależało jej na wykształceniu Marcinka. Ojciec był zubożałym właścicielem ziemskim, utracił majątek po powstaniu styczniowym. Pracowity i troskliwy.
- Antoni Paluszkiewicz (Kawka) – nauczyciel dwóch młodych paniczów, był pierwszym nauczycielem Andrzeja Radka
- pani Przepiórkowska – prowadziła stancję dla chłopców, nazywana przez chłopców Przepiórzycą
- radcy Somonowicz i Grzebicki – spekulatorzy polityczni. Często odwiedzali "starą Przepiórzycę".
- Szymon Noga – mistrz w sztuce łowieckiej. Opowiedział Marcinowi o zabitym powstańcu.
- Ferdynand Wiechowski – nauczyciel w szkole, w Owczarach.
- Marcjanna Wiechowska – żona pana Wiechowskiego.
- Piotr Michcik – uczeń ze szkoły w Owczarach. Dobrze czytał po rosyjsku.
- Romek Gumowicz – bójka na przerwie.
- Jędrek – służący u Borowiczów.
- Szwarc – inaczej Buła. Kolega Marcina Borowicza.
[edytuj] Ciekawostki
Stefan Żeromski pod przejrzystymi kryptonimami ukrył szkołę w Pińczowie jako progimnazjum w Pyrzygłowach i gimnazjum kieleckie jako szkoła w Klerykowie. Pod osobą Andrzeja Radka ukrył swego bliskiego przyjaciela Jana Wacława Machajskiego, syna mieszczanina pińczowskiego[2]
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Syzyfowe prace. www.filmpolski.pl. [dostęp 2011-01-25].
- ↑ Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego DXII Prace Historyczne, Zeszyt 62, "PIŃCZÓW I JEGO SZKOŁY W DZIEJACH" pod redakcją J. Wyrozumskiego. PWN 1979
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
