Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Szósta bitwa nad Isonzo I wojna światowa |
|||||||||||||||||
 Włoscy żołnierze na rzeką Isonzo
|
|||||||||||||||||
| Czas | 6 sierpnia 1917 - 17 sierpnia 1917 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Dolina Isonzo | ||||||||||||||||
| Terytorium | Włochy | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo Włoch | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||
Szósta bitwa na Isonzo - stoczona została pomiędzy siłami włoskimi, a austriackimi w dolinie rzeki Isonzo podczas trwania I wojny światowej. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Włoch dla których było to jedno z najbardziej udanych zwycięstw podczas trwającej do 1918 roku wojny na froncie włoskim.
Spis treści |
Dowódca sił austriackich, generał Svetozar Boroević zmniejszył liczbę swoich sił w dolinie Isonzo i rozpoczął przegrupowanie wojsk po letniej ofensywie, która została ostatecznie zatrzymana w Bitwie pod Assiago. Widząc zaistniałą sytuację włoski dowódca, Luigi Cadorna używając dobrej komunikacji kolejowej przetransportował wojska z regionu Trydentu na linię frontu pod Isonzo. Mając przewagę liczebną, Cadorna postanowił wykorzystać słabość przeciwnika i rozpocząć ofensywę.
6 sierpnia 1915 roku siły włoskie rozpoczęły natarcie w kierunku pozycji austriackich. Siły włoskie ruszyły w kierunku Gorycji, która trafiła w ręce Włochów, 8 sierpnia. Austriacy wycofali się w głąb własnych pozycji, a Włosi po zajęciu całej prowincji goryckiej rozpoczęli przygotowania do odparcia austriackiej kontrofensywy. Ostatecznie ofensywa pod dowództwem Cadorny zakończyła się 17 sierpnia.
Zwycięstwo w ofensywie gwałtownie wzmocniło morale włoskich żołnierzy. Sukces odniesiony w bitwie został entuzjastycznie przyjęty wśród szczebla dowódczego, a także wzmocnił wiarę w zwycięstwo pośród szeregowych żołnierzy. 28 sierpnia, Włochy oficjalnie wypowiedziały wojnę Niemcom.
Łącznie w trakcie bitwy straty włoskie wyniosły 51 000 w tym 21 000 zabitych podczas gdy Austriacy stracili około 40 000 żołnierzy spośród których zginęło ponad 8 000
W latach późniejszych historycy doszli do wniosku że wysiłek poniesiony przez siły włoskie (21 000 zabitych) podczas bitwy został stracony na marne. Oprócz osobistego zwycięstwa Cadorny, Włosi w późniejszych miesiącach odnosili znaczące straty próbując zdobyć Triest oraz Lublanę. Lepiej uzbrojeni i zaopatrzeni żołnierze austriaccy wycofali się na korzystniejsze do obrony pozycję, podczas gdy Włosi którzy mieli problemy z zaopatrzeniem, a także niską zdolnością operacyjną wyższych dowódców, ponosili znaczące starty podczas frontalnych ataków na pozycję austriackie.
W ciągu następnych miesięcy, Austriacy wycofali się w rejon górzysty wzdłuż doliny Isozno, gdzie zadali Włochom znaczące straty, a także odzyskali część straconych wcześniej ziem, głównie dzięki artylerii która była lepiej przygotowana od używanych przez Włochów, baterii polowych.
