Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Szczepan Praśkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Szczepan Praśkiewicz OCD (ur. 1958 w Chmielniku) – karmelita bosy, teolog i publicysta.

Ukończył Niższe Seminarium Karmelitów Bosych w Wadowicach (1976) i uzyskał świadectwo dojrzałości w Poznaniu (1977); tam też po rocznym nowicjacie zakonnym odbytym w Czernej k. Krakowa studiował filozofię (1978-1980). Studia teologiczne ukończył na „Teresianum” w Rzymie, gdzie w 1983 r. przyjął święcenia kapłańskie. W 1985 uzyskał tamże licencjat z teologii ze specjalizacją z antropologii teologicznej. W latach 1985-1987 odbył studia z mariologii na Papieskim Wydziale Teologicznym „Marianum” w Rzymie, uwieńczone dyplomem biegłego. W 1988 r. przedłożył na „Teresianum” rozprawę doktorską i w roku następnym ukończył przewód doktorski z teologii ze specjalizacją z antropologii teologicznej. Był prefektem w Międzynarodowym Kolegium Teologicznym Karmelitów Bosych w Rzymie (1983-1990) i generalnym sekretarzem misji w Kurii Generalnej Karmelitów Bosych (1990-1999). W latach 1986-1998 wykładał antropologię teologiczną i duchowość maryjną na „Teresianum”. Od 1998 r. jest przez trzecią pięcioletnią kadencję konsultorem watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, a od 2007 r. doradcą Referatu Spraw Kanonizacyjnych w Krakowskiej Kurii Metropolitalnej. W latach 1999-2005 był przez dwie kadencje prowincjałem Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych, w której obecnie jest postulatorem. W latach 1992-1999 współpracował jako członek zespołu redakcyjnego z miesięcznikiem misyjnym „La Obra máxima”, wychodzącym od ponad stu lat w San Sebastián w Hiszpanii. Obecnie zaś współpracuje na podobnych zasadach z redakcją kwartalnika „Zeszyty Karmelitańskie” (Poznań) i dwumiesięcznika „Głos Karmelu” (Kraków). W 2007 r. rozpoczął publikowanie w Krakowie nowej serii wydawniczej „Świętość kanonizowana” i jest jej redaktorem (siódmy tom w przygotowaniu). Nadto w tym samym roku podjął się pisania esejów „Pod rozwagę” (ukazało się już 5) w miesięczniku „Via Consecrata” (Kraków), w których omawia i komentuje okiem teologa bieżące wydarzenia w życiu kościelnym i społecznym. Wykłada w Wyższym Seminarium Duchownym Karmelitów Bosych i na Karmelitańskim Instytucie Duchowości w Krakowie. Od czerwca 2011 r. jest przeorem klasztoru karmelitów bosych w Lublinie. Uzyskał pierwszą nagrodę w konkursie zorganizowanym w skali światowej wśród studentów ateneów papieskich nt. „La religione e la promozione della dignità e dei diritti dell'uomo” przez „Centre for Indian and Inter-Religious Studies” (1998). Laureat przyznawanej przez urząd Miasta i Gminy w Chmielniku nagrody „Chmielniczanin Roku” w dziesiątej edycji (2000) i wyróżniony przez Urząd Gminy Miedziana Góra statuetką „Miedziara” (2011, tj. w czwartej edycji). Odznaczony przez Związek Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej – Prezydium Zarządu Oddziału Wojewódzkiego woj. świętokrzyskiego złotym medalem „za zasługi dla pożarnictwa” (2006) i przez Ministra Sprawiedliwości złotą odznaką „za zasługi w pracy penitencjarnej” (2007). Jest członkiem honorowego komitetu Katolickiego kulturalnego stowarzyszenia włosko-polskiego z siedzibą w Ostii pod Rzymem (Associazione nazionale cattolica culturale italiano-poalacca).

[edytuj] Wybrane publikacje

Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej w Piotrkowicach, Rzym 1983;

Czcimy Maryję na wzór Świętych Karmelu. Nowenna szkaplerzna, Łódź 1988 (istnieje wersja bialoruska, słowacka i ukraińska);

Karmelitów Bosych znam od dziecka. Karmel – jego święci, życie, charyzmat, zadania i cele w wypowiedziach Ojca Świętego Jana Pawła II, Łódź-Rzym 1988;

Maria nella vita spirituale. Dispense ad uso degli uditori, Roma 1988;

I fondamenti dottrinali della dignità e dei diritti della persona umana nel Magistero ecclesiale e nella Teologia contemporanea. Excerpta ex dissertatione..., Roma 1989;

La Conferenza Episcopale Polacca in difesa dell'uomo e dei suoi diritti. Interventi e giustificazione teologica, Roma 1989;

Un Saint de la ville du Pape. Bienheureux Raphaël Kalinowski, Łódź 1988;

Dźwigając Chrystusowy Krzyż (św. Jan od Krzyża), Łódź 1990;

Raffaele Kalinowski. Tappe fondamentali di una vita ed elementi di spiritualità, Roma 1990;

Así era Rafael Kalinowski, Burgos 1991;

Mutagatifu Rafayeli Kalinowski 1835-1907, Butare 1991;

Przez Syberię do Karmelu i na ołtarze (św. Rafał Kalinowski), Rzym 1991;

San Raffaele di San Giuseppe – Giuseppe Kalinowski. Carmelitano Scalzo, Roma 1991 (istnieją wersje: angielska, francuska, hiszpańska i niemiecka);

San Raffaele Kalinowski. Un messaggero di Dio per il nostro tempo, Roma 1991;

S. Raffaele Kalinowski. Memorie (anni 1835-1877). Introduzione, traduzione e note di Szczepan T. Praśkiewicz, Roma 1992;

Misyjna działalność polskich karmelitów bosych. Wczoraj i dziś, Rzym 1993;

B.V. Maria nella vita spirituale. Compendio delle lezioni, Roma 1996;

La B.V. Maria nella vita spirituale. Compendio delle lezioni. Edizione seconda, rivista e aggiornata, Roma 1997;

Saint Raphael Kalinowski. An Introduction to his Life and Spirituality, Washington 1998;

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus Patronka Misji Doktorem Kościoła. Wybrane aspekty duchowości oraz jej rola w Kościele, Rzym 1997;

Św. Rafał Kalinowski. Teolog duchowości i asceta, Kraków 1998;

Alfonso Maria Mazurek. La forza inerme del martirio, Milano 1999;

El Beato Alfonso Maria Mazurek, Burgos 1999;

Giuseppe Raffaele Kalinowski. Militare, insorto, deportato e infine carmelitano. Milano 1999;

Ideał misyjny św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein), Kraków 1999;

Maryja zawsze i we wszystkim. Duchowość maryjna św. Rafała Kalinowskiego, Kraków 1999;

Misje karmelitańskie dzisiaj, Kraków 1999;

Szkaplerz karmelitański dziś, Kraków 1999;

Eklezjalny wymiar karmelitańskiego charyzmatu w doświadczeniu świętych Zakonu, Kraków 2000;

Mało znani święci Karmelu z okresu pontyfikatu Jana Pawła II, Kraków 2000;

Odnowić się w postępowaniu za Chrystusem. Jubileuszowe refleksje nad naszym powołaniem zakonnym, Kraków 2000;

Ślub czystości według Jana Pawła II, Kraków 2000;

Zagadnienie modlitwy według najnowszych dokumentów Kościoła, Kraków 2000;

Błogosławiony Alfons Maria Mazurek. Męczennicy 1939-1945, Włocławek 2001;

Cuda zatwierdzone kanonicznie do gloryfikacji o. Rafała Kalinowskiego, Kraków 2001; Duchowość Zgromadzenia Sióstr „Jedność” p.w. św. Teresy od Dzieciątka Jezus na przykładzie orędzia jego głównej Patronki, Kraków 2001;

Wyprzedziła czasy. Sakramenty i Liturgia Kościoła w przeżyciu św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Kraków 2001;

Najświętsza Maryja Panna w życiu duchowym. Systematyczny wykład odnowionej duchowości maryjnej, Kraków 2002;

Jan Paweł II – Mąż ustawicznej modlitwy, Kraków 2004;

Wierni Chrystusowi i Kościołowi. Męczennicy polskiego Karmelu w pierwszym czterechsetleciu jego historii, Kraków 2004;

Wpływ Kościoła Katolickiego na kształtowanie się tożsamości narodowej Polaków na przestrzeni dziejów, Chełm 2004;

Wzniosła doktryna św. Teresy od Dzieciątka Jezus Doktora Kościoła. Refleksje po peregrynacji urny z relikwiami w Polsce, Kraków 2005;

Sługa Boży Jan Paweł II i święci wadowickiego klasztoru Karmelitów Bosych: Rafał Kalinowski i Alfons Mazurek, Kraków 2006;

Elementy duchowości terezjańskiej i terezeńskiej w życiu i posługiwaniu Sł. B. Teresy od św. Józefa Kierocińskiej, Kraków 2006;

Cuda przedłożone Stolicy Apostolskiej i kanonicznie zatwierdzone do gloryfikacji najnowszych świętych i błogosławionych Karmelu terezjańskiego, Kraków 2007;

Człowiek zdobyty przez Chrystusa, Kraków 2007;

Nabożeństwo św. Rafała Kalinowskiego do św. Józefa i do świętych Karmelu, Kraków 2007;

Oddał życie z miłości. Rafał Kalinowski [...] w wypowiedziach Jana Pawła II, Wadowice 2007;

Św. Rafał Kalinowski wzorem i patronem współczesnego człowieka, Kraków 2007;

Wierzyć i uczyć życiem, Kraków 2007;

Wyprzedził epokę! Sakramenty w ujęciu św. Rafała Kalinowskiego, Kraków 2007;

Z Maryją zawsze i we wszystkim, Kraków 2007;

Z prowincjalskiej teki, Kraków 2007;

Żył wśród nas. Bł. Eufrazjusz od Dzieciątka Jezus, Kraków 2007;

Duchowość maryjna, Kraków 2008;

Postępowanie kanonizacyjne, Kraków 2008;

Ziemia piotrkowicka. Powołania rodzime oraz kapłani posługujący w Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej, Piotrkowice 2008;

Postępowanie beatyfikacyjne na drodze heroiczności cnót; Kraków 2009;

Przedziwny Bóg w świętych swoich. O świętych i o świętości z o. Szczepanem T. Praśkiewiczem OCD rozmawia Kajetan Rajski, Kraków 2010;

Zagadnienie cudu w postępowaniu kanonizacyjnym na szczeblu diecezjalnym, Kraków 2010;

Sprawy dawne [kanonizacyjne], Kraków 2011;

Skarb karmelitański. Do druku przygotowali i przypisami opatrzyli Lucyna Sterczewska i o. Szczepan T. Praśkiewicz OCD, Poznań 2011.

[edytuj] Bibliografia przedmiotowa

M. Jagosz, Ojciec Szczepan T. Praśkiewicz konsultorem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. „Kronika Rzymska” (Rzym) 15 (1998) nr 115, s. 10;

Z. A. Judycki, Praśkiewicz Szczepan Tadeusz, ksiądz zakonny, karmelita bosy. „Polacy w świecie. Kwartalnik Biograficzny Polonii” (Paris) 1998 nr 12, s. 49-50;

Praśkiewicz Szczepan T. OCD dr n. teol. w: Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, wydanie II uzupełnione, Zug 2003, s. 3513;

W. M. Zarembczan, Praśkiewicz Szczepan Tadeusz w: Polacy w Watykanie. Pelplin 2004, s. 508;

J. Nawojowski – R. Wilkowski, Bibliografia o. Szczepana T. Praśkiewicza OCD za lata 1978-2004. Zeszyt pierwszy. Bibliografia podmiotowa, Kraków 2005;

J. Nawojowski – R. Wilkowski. Bibliografia o. Szczepana T. Praśkiewicza OCD za lata 1978-2004. Zeszyt drugi. Bibliografia przedmiotowa, Kraków 2005;

Benedykt XVI mianował o. dr. Szczepana T. Praśkiewicza na kolejne 5 lat konsultorem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. „Wiadomości KAI” 6 IV 2008 nr 14(835) 11.


[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Szczepan_Praśkiewicz&oldid=30981240
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty