Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronySzin Bet, (שב) – nazwa potoczna, skrótowiec, (pol. eS Be) (hebr. שירות הביטחון הכללי, fonet. Szabak – Szerut ha-Bitachon ha-Klali, pol. Służba Bezpieczeństwa Ogólnego. Znana także pod nazwą Szabak) – izraelska służba specjalna, odpowiedzialnie za kontrwywiad i bezpieczeństwo wewnętrzne, utworzona w czerwcu 1948 roku.
Spis treści |
Do zadań powierzonych Szerut a-Bitachon a-Klali należy m.in.: ochrona Izraela przed penetracją obcych służb wywiadowczych (kontrwywiad), ochrona dostojników, gmachów rządowych i ambasad Izraela na obcym terytorium oraz walka z terroryzmem (głównie arabskim), atakami terrorystycznymi wymierzonymi w interesy państwa żydowskiego.
W skład struktury Szin Bet wchodzą trzy piony operacyjne:
Deklaracja niepodległości Izraela, ogłoszona 14 maja 1948 spowodowała zapotrzebowanie na służby wywiadu, kontrwywiadu i bezpieczeństwa wewnętrznego. Z tego powodu, już w maju 1948 roku utworzono Departament Wydziału Operacyjnego Sztabu Głównego – wywiad wojskowy, nazwany później Aman, podlegający pod Sztab Główny Sił Obronnych Izraela.
Utworzony w czerwcu 1948 Szerut a-Bitachon a-Klali, początkowo podlegał pod Siły Obronne Izraela – system wzorowany był na regulaminie wojskowym.
Niemal przez cały czas istnienia współczesnego Izraela (od 1948 roku), podstawowym problemem bezpieczeństwa był i nadal jest terroryzm. Działania Szin Bet w tym środowisku są często skomplikowane, niejasne, balansujące na granicy prawa, a niejednokrotnie ją przekraczają.
Do walki z terroryzmem wykorzystywano różne środki, od kontroli ludności arabskiej, ich życia codziennego, po zamachy na przywódców grup terrorystycznych i ich członków.
Były szef Szerut a-Bitachon a-Klali w latach 1981-1986, Awraham Szalom, mówił, że każdy atak terrorystyczny przeciw obywatelom Izraela spotka się z odwetem ze strony Sił Obronnych Izraela i służb specjalnych tego kraju.
Oprócz działań terrorystów, Izrael stał się celem penetracji służb wywiadu państw niearabskich, państw sprzymierzonych i wrogich, m.in. Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego oraz krajów tzw. Bloku Wschodniego.
Przykładem jest funkcjonariusz MGB – KGB Wolf Goldstein , pierwszy szpieg tej instytucji działający skutecznie w Izraelu. Jako rosyjski Żyd został zwerbowany jeszcze przez MGB – (Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR – 1946-1953), został wysłany do Izraela w 1948, zatrudniony w izraelskim Departamencie Gospodarczym przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych, występując pod nazwiskiem Zeev Avni. W latach pięćdziesiątych XX w. został wysłany na placówkę do Brukseli, następnie do Belgradu, miał dostęp do izraelskiego systemu łączności rządowej i tajnych materiałów, które przekazywał najpierw MGB, potem KGB. Aresztowany przez Szin Bet, został skazany na wieloletnie więzienie (gdzie spędził 10 lat).
W maju 1987 Sąd Najwyższy orzekł, że Szerut a-Bitachon a-Klali stosował nielegalne metody przesłuchiwania, a funkcjonariusze tejże winni są złożenia fałszywych zeznań w sprawie oskarżonego o szpiegostwo porucznika Sił Obronnych Izraela.
Została powołana komisja specjalna, mająca za zadanie sprawdzenie metod i praktyk działalności Szin Bet. W 1987 stwierdziła ona, że w ciągu ostatnich 17 lat działalności Służby Bezpieczeństwa Ogólnego, jej funkcjonariusze składali fałszywe oświadczenia przed sądem na temat metod działalności i postępowania z więźniami, a znęcanie się fizyczne i moralne nad przesłuchiwanymi było rutynową praktyką.
Szin Bet' nie udało się zapobiec zabójstwu premiera Izraela Icchaka Rabina, dokonanemu 4 listopada 1995. Zbliżenie się mordercy bez żadnych trudności do premiera wywołało oburzenie w rządzie izraelskim, co było główną przyczyną podania się do dymisji ówczesnego szefa agencji, Karmila Gilona. Kompromitacja polegała na tym, że zabójca Igal Amir dostał się w bezpośrednie otoczenie premiera. Tego dnia planowano symulowany zamach sprawdzający procedury. Dla przejścia krótkiego odcinka do samochodu zrezygnowano z pierścieni otaczających szyk eskortowy z większych odległości. Amir podszedł z tyłu i nieco z boku (z lewej strony) i wszedł dosłownie pomiędzy eskortujących agentów. Wszyscy odwrócili się w prawo, zamiast kontrolować wzrokiem wyznaczone sektory. Strzały do Rabina oddano niemalże z przystawienia wylotu lufy do ciała. Broń użyta do zabójstwa była posiadana legalnie, najprawdopodobniej była to Beretta 92F na amunicję 9mm x 19 Parabellum.
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
