| Sziszapangma | |
| Państwo | |
| Pasmo | Himalaje Wysokie, Himalaje |
| Wysokość | 8013 m n.p.m. |
| Wybitność | 2897 m |
| Pierwsze wejście | 2 maja 1964 Chen S., Cheng T., Wang F., Wu Z., Xu J., Zhang J., Dorje, Mima Zaxi, Sodnam Dorje, Yungden |
| • zimowe | 14 stycznia 2005 P. Morawski, S. Moro |
| Na mapach: | |
Sziszapangma (chin.: 希夏邦马峰, pinyin: Xīxiàbāngmǎ Fēng; tybet.: ཤི་ཤ་སྦང་མ, Wylie: Shi-sha-sbang-ma, ZWPY: Xixabangma; ang.: Shisha Pangma) – 8013 m n.p.m. (lub 8027, 8046 w różnych źródłach), ośmiotysięcznik na terytorium Tybetu w Himalajach Wysokich, ok. 120 km na północny zachód od grupy Mount Everestu. W oznaczeniu Indyjskiej Służby Topograficznej otrzymała numer XXIII, przez wiele lat znana była pod sanskrycką nazwą Gosainthan, co oznacza Miejsce Świętych. Tybetańska nazwa Shi-sha-sbang-ma oznacza Grań nad Trawiastą Równiną. Szczyt tworzy potężny masyw, pokryty wiecznymi śniegami i lodowcami. Na północnym skłonie ma źródła rzeka Arun, należąca do dorzecza Gangesu.
Spis treści |
Po raz pierwszy wierzchołek został zmierzony jedynie z dwóch nizinnych stacji i dlatego otrzymana wysokość 8013 m nie była pewna. Późniejsze pomiary chińskie wykazały jednak minimalną tylko rozbieżność w stosunku do pomiaru angielskiego. W 1945 rekonesansu dokonali niemieccy wspinacze Peter Aufschneitner i Heinrich Harrer, opisując wspomnienia w książce "Siedem lat w Tybecie". W 1963 wyprawa chińska dotarła na wysokość 7130 m n.p.m., a rok później, w 1964, dwustuosobowa wyprawa chińska rozpoczęła uwieńczony sukcesem szturm Sziszapangmy. Kilkuosobowa grupa wspinaczy prawdopodobnie zdobyła główny wierzchołek.
Jest najniższym i równocześnie najpóźniej zdobytym ze wszystkich szczytów ośmiotysięcznych.
Pierwsze wejście:
Pierwsze wejście zimą:
Na Sziszapangmę zanotowano do 2000 roku 167 wejść, podczas zdobywania szczytu zginęło 21 osób.
|
||||||||