Szlichtyngowa

Szlichtyngowa
Herb Szlichtyngowej
Państwo	Polska
Województwo	lubuskie
Powiat	wschowski
Gmina	Szlichtyngowa gmina miejsko-wiejska
Burmistrz	Jan Wardecki
Powierzchnia	1,55 km²
Ludność (2008) • liczba • gęstość	1 372 885 os./km²
Strefa numeracyjna	+48 65
Kod pocztowy	67-407
Tablice rejestracyjne	FWS
Położenie na mapie Polski Szlichtyngowa
51°43′N 16°15′E
TERC (TERYT)	4081112024
Urząd miejski Rynek 1 67-407 Szlichtyngowa
Strona internetowa

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, odbudowany po pożarze

Północna część Rynku

Szlichtyngowa (niem. Schlichtingsheim) to miasto we wschodniej części woj. lubuskiego, w powiecie wschowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Szlichtyngowa, w pobliżu rzeki Odry. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego. Obecnie najmniejsze miasto województwa lubuskiego.

Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 1348 mieszkańców.

Historia

Rynek w Szlichtyngowej

Miasto założył w swych dobrach Jan Szlichtyng, który w 1644 wyjednał od króla Władysława IV przywilej lokacyjny dla miejscowości zwanej wówczas Schlichtinkowo. Jak wiele innych miast zakładanych w tym okresie w Wielkopolsce, Szlichtyngowa opierała swój rozwój na imigracji protestanckich uchodźców ze Śląska, prześladowanych przez katolickich Habsburgów. Z tego powodu miasto od początków istnienia^{[potrzebne źródło]} aż do 1945 r. posiadało pod względem kulturowym i etnicznym przeważająco niemiecki charakter. Szlichtyngowa funkcjonowała jako ośrodek rzemieślniczy, od 1653 znajdował się tu skład płótna przeznaczonego na eksport.

Wraz z II rozbiorem Polski w 1793 r. miasto dostało się pod panowanie Prus, przejściowo wchodząc w skład Księstwa Warszawskiego (1807-1815). W 1906 r. Szlichtyngowa otrzymała połączenie kolejowe z Górą i Głogowem. Ze względów etnicznych^{[potrzebne źródło]} Traktat Wersalski nie przywrócił Szlichtyngowej Polsce po pierwszej wojnie światowej. 1 lutego 1945 r. miasto zostało zajęte przez wojska radzieckie. W Szlichtyngowej utworzono polską administrację, ludność miasta została wysiedlona do Niemiec^{[potrzebne źródło]} i zastąpiona polskimi osadnikami.

W 1992 r. zlikwidowano połączenie kolejowe z miastem. W 1995 r. spłonął kościół szachulcowy z XVII wieku. Ośrodek handlowo-usługowy regionu rolniczego. W okolicy wydobycie gazu ziemnego.

Zabytki

• Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
• wozownia plebańska z I połowy XIX wieku
• wiatrak
• dzwonnica z XVII-XVIII wieku
• kamienice z okresu I połowy XIX wieku

Transport

Węzeł drogowy. W mieście krzyżują się drogi krajowe i wojewódzkie:

• DK12: Łęknica - Żary - Szlichtyngowa - Kalisz - Radom - Lublin - Dorohusk
• DW324: Szlichtyngowa - Góra - Rawicz

Edukacja

• Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II
• Gimnazjum w Szlichtyngowej

Kultura i sztuka

• Imprezy kulturalne:
  • Virtus Volley Cup - jeden z największych w Polsce turniejów w mini piłce siatkowej dziewcząt
  • Międzynarodowy Bieg Szlichtyngów
• Organizacje kulturalne:
  • Stowarzyszenie Grupa Virtus

Sport

Kluby sportowe:

• Virtus Volley Szlichtyngowa (siatkówka dziewcząt)
  

- mistrz województwa lubuskiego w siatkówce plażowej kadetek (2009)
- wicemistrz województwa lubuskiego w siatkówce plażowej juniorek (2009)
- wicemistrz województwa lubuskiego w kat. klas piątych szkół podstawowych (2009)
- brązowy medalista mistrzostw województwa lubuskiego w kat. klas szóstych szkół podstawowych (2009)
- mistrz województwa lubuskiego w kat. klas piątych szkół podstawowych (2008)

• Orzeł Szlichtyngowa (piłka nożna mężczyzn)

Zobacz też

• Cmentarz żydowski w Szlichtyngowej

• Oficjalna strona miasta i gminy Szlichtyngowa