Szuani, Szuaneria (z francuskiego les chouans) – zbuntowani chłopscy uczestnicy wojen wandejskich w okresie rewolucji francuskiej. Walczyli oni w latach 1791 i 1793-1795 przeciwko wojskom Republiki Francuskiej o przywrócenie monarchii i dawnej, silnej pozycji Kościoła. Ich głównym obszarem działania była północno-zachodnia Francja (Bretania i Maine). Nazwa w języku francuskim pochodziła od okrzyku rozpoznawczego, naśladującego głos sowy.
Walki zostały zakończone rozejmem podpisanym w 1795 roku, na mocy którego zostali objęci amnestią i pozwolono im emigrować za granicę.
W latach 1800-1803 podjęto ponowne próby wywołania powstania przeciwko Napoleonowi, ale 25 marca 1804 r. główny przywódca, Georges Cadoudal, został aresztowany i po procesie, w którym wyrok zapadł 10 czerwca, został zgilotynowany 25 czerwca tegoż roku.