Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronySzwajcaria |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Szwajcarska Partia Ludowa, znana także jako Demokratyczna Unia Centrum (niem. Schweizerische Volkspartei, SVP; fr. Union Démocratique du Centre, UDC; wł. Unione Democratica di Centro, UDC; retorom. Partida Populara Svizra) jest szwajcarską partią agrarystyczną. SVP jest silna na niemieckojęzycznych terenach Szwajcarii, a po wyborach parlamentarnych w 2003 roku jest najsilniejszą partią polityczną w izbie niższej parlamentu (posiada 55 na 200 miejsc). Jej przewodniczącym jest Toni Brunner. Jest członkiem koalicji rządowej i posiada dwóch swoich ministrów w Radzie Federalnej - byłego Prezydenta Konfederacji Samuela Schmida i Eveline Widmer-Schlumpf.
Korzenie partii sięgają 1917 roku, kiedy to powstała w Zurychu Partia Rolników. W krótkim czasie utworzono podobne partie w innych kantonach. Stworzyły one luźną federację, ale silną na tyle, żeby w 1929 roku jeden z jej liderów, Rudolf Minger znalazł się w rządzie. Formalnie partia powstała w 1936 r., jako Partia Rolników, Kupców i Niezależnych. W 1971 r. połączyła siły z Partiami Demokratycznymi z kantonów Glarus i Gryzonia, tworząc SVP.
Partia przeciwstawia się członkostwu Szwajcarii w organizacjach międzynarodowych, takich jak Unia Europejska i ONZ, jak również złagodzeniu prawa imigracyjnego, azylowego i kodeksu karnego. Ma oblicze konserwatywne (zarówno socjalnie, jak i światopoglądowo), pomimo swojej świeckości. SVP popiera szwajcarskie tradycje, m.in. możliwość posiadania broni, neutralność, armię jako narodową milicję itd. W szeregach SVP można znaleźć grupę centrystyczno-agrarną oraz część członków o bardziej nacjonalistycznej orientacji.
Pomimo udziału w każdym rządzie, SVP od 1980 do 2003 roku była de facto partią opozycyjną.
|
|||||||
