Tadeusz Żenczykowski

Tadeusz Żenczykowski
Data i miejsce urodzenia	2 stycznia 1907 Warszawa
Data i miejsce śmierci	30 marca 1997 Londyn
Poseł V kadencji Sejmu (II RP)
Przynależność polityczna	Obóz Zjednoczenia Narodowego
Okres urzędowania	od 6 listopada 1938 do 1939

Powstanie warszawskie: Generał Antoni Chruściel "Monter" (pośrodku) oraz oficerowie Wydziału Propagandy Komendy Głównej AK, na dziedzińcu Poczty Głównej przy placu Napoleona, podczas powstania warszawskiego, 10 sierpnia 1944. Od lewej stoją: por. Zygmunt Ziółek "Sawa" (w tle), przed nim stoi Jan Rzepecki "Wolski", zasłonięty przez Lecha Sadowskiego "Wasyla" (na pierwszym planie z lewej). Następnie gen. Chruściel i obok niego z prawej Tadeusz Żenczykowski "Kania" .

Tadeusz Żenczykowski, ps. Kania, Kowalik, Zawadzki (ur. 2 stycznia 1907 w Warszawie, zm. 30 marca 1997 w Londynie) – polski prawnik, działacz polityczny i publicysta. Kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys

Od 1922 członek Związku Strzeleckiego, jeden z przywódców Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej. Od listopada 1938 poseł na Sejm V kadencji z listy Obozu Zjednoczenia Narodowego.

We wrześniu 1939 brał udział w obronie Warszawy, po ucieczce z niemieckiej niewoli był organizatorem i przewodniczącym konspiracyjnego Związku Odbudowy Rzeczypospolitej (ZOR). Od 1940 pracował w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK. Kierował Akcją N, a od 1943 był kierownikiem Podwydziału "Antyk", zajmującego się propagandą antysowiecką ("Wolność Robotnicza" i "Głos Ludu"), i "Rój", przygotowującego propagandę powstańczą.

Brał udział w powstaniu warszawskim, pełniąc funkcję szefa Wydziału Propagandy AK. Po upadku powstania znalazł się w niewoli niemieckiej, po uwolnieniu został redaktorem konspiracyjnego pisma antykomunistycznego "Głos Wolności". W listopadzie 1945 opuścił kraj.

Na emigracji prowadził działalność polityczną i publicystyczną. W latach 1954–1975 był redaktorem, następnie zastępcą dyrektora Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. Należał do Rady Powierników Polskiej Fundacji Kulturalnej w Londynie, przez wiele lat współpracował z "Dziennikiem Polskim i Dziennikiem Żołnierza". Był autorem wielu prac historycznych.

Za działalność konspiracyjną odznaczony Orderem Virtuti Militari. W 1996 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est. W uznaniu znamienitych zasług dla niepodległości RP odznaczony został Orderem Orła Białego.

Książki

• Generał Grot. U kresu walki, Wydawnictwo Polonia, Londyn, 1983
• Polska lubelska 1944, Editions Spotkania, Paryż 1987, Warszawa 1990
• Samotny bój Warszawy. Pisma historyczne, Wydawnictwo LTW, 2005, ISBN 83-88736-69-8
• Dramatyczny rok 1945, w drugim obiegu Wydawnictwo Głos, 1981, Wydawnictwo LTW, 2005, ISBN 83-88736-74-4
• Edward Raczyński, Tadeusz Żenczykowski Od Genewy do Jałty. Rozmowy radiowe, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1991, ISBN 83-85291-19-9
• Dwa komitety 1920 1944. Polska w planach Lenina i Stalina, Editions Spotkania, Paryż 1983

Filmy dokumentalne

• Telewizyjny Słownik Biograficzny – Tadeusz Żenczykowski. Opowieści, 1992