| Tadeusz Broś | |
| Data i miejsce urodzenia | 28 października 1949 |
| Data śmierci | 27 października 2011 |
Tadeusz Broś (ur. 28 października 1949 w Wałbrzychu, zm. 27 października 2011)[1] – polski dziennikarz telewizyjny, aktor, reżyser i prezenter.
Spis treści |
Podjął studia na PWST w Krakowie, lecz ich nie ukończył. Na pierwszym roku studiów zagrał w filmie pt. Jeszcze słychać śpiew i rżenie koni. Wyjechał do Grudziądza, gdzie znalazł się na deskach Teatru Ziemi Pomorskiej. W latach 1972–1973 występował w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu. Przystąpił do egzaminu aktorskiego, eksternistycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki, który zdał ze specjalizacją estradową. Był członkiem Zespołu Reprezentacyjnego Warszawskiego Okręgu Wojskowego Desant. Występował na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. Wyreżyserował widowisko dla dzieci pt. Żołnierskie Przygody Tomaszka Pogody.
W 1982 prowadził wybory Miss Polonia i koncert festiwalowy w Opolu.
Prowadził program Teleferie. Przez dwa lata miał swój kącik w Sobótce. Prowadził program o kulisach teatru pt. Klub bez kurtyny. Od 1980 do początku lat 90. XX wieku był, z przerwami głównym prowadzącym programu Teleranek.
W 1990 zapisał się na zaoczne studia na Wydział Realizacji Telewizyjnej w PWSFTViT w Łodzi i skończył je otrzymując dyplom i uprawnienia do reżyserowania w telewizji.
Następnie zajmował się reżyserią koncertów i festiwali, głównie dziecięcych i młodzieżowych, był także dyrektorem Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Dzieci i Młodzieży Specjalnej Troski w Ciechocinku.
Wraz z grupą Papa Dance zaśpiewał popularną piosenkę Teleranka pt. "Na dzień dobry jestem dobry". Wystąpił w koncercie na warszawskim Stadionie Dziesięciolecia w widowisku dla dzieci pt. Smurfy Dzieciom.
Występował w Teatrze Syrena, gdzie był także asystentem literackim. Potem był redaktorem naczelnym Roweru Błażeja w TVP.
W 2000 zakończył pracę w Telewizji Polskiej. W 2005 na zlecenie TVP zrealizował dokument Centralny czyli królowie życia zajmujący się problematyką młodzieży pochodzącej z patologicznych rodzin[2]. Od czerwca 2008 pracował jako taksówkarz[3], później też wykonywał zawód telemarketera. Był pierwszym, który zgłosił wniosek o upadłość konsumencką. Jego zarobki nie pokrywały nawet odsetek od olbrzymiego długu[4].
Tadeusz Broś zmagał się z chorobą alkoholową[5].
Został pochowany 31 października 2011 na cmentarzu w podkrakowskiej Korzkwi[6].
W 1988 został Kawalerem Orderu Uśmiechu, otrzymując legitymację z numerem 340.