Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyTadeusz Cyprian (ur. 21 lutego 1898 w Zabłotowie k. Śniatynia, zm. 8 sierpnia 1979 w Poznaniu) – polski prawnik, profesor prawa karnego, fotografik.
Spis treści |
Był synem Teofila (urzędnika, inspektora uprawy tytoniu) i Ludmiły z domu Oppenaues. W 1916 ukończył Gimnazjum Franciszka Józefa we Lwowie. W czasie I wojny światowej służył we francuskim lotnictwie, zaś w okresie II wojny światowej został mianowany oficerem lotnictwa, walcząc we Francji, w Afryce i w Wielkiej Brytanii.
Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończył w 1922 roku . Od 1925 roku sędzia najpierw Sądu Grodzkiego, następnie Sądu Okręgowego w Poznaniu. W 1938 roku został mianowany prokuratorem Sądu Najwyższego w Warszawie. Okres wojenny zahamował rozwój jego kariery.
W 1945 roku został skierowany jako obserwator reprezentujący rząd polski na procesie w Bergen-Belsen. Następnie Ministerstwo Sprawiedliwości wysłało go na proces norymberski jako członka czteroosobowej polskiej delegacji, której przewodniczył prof. Marian Muszkat. W latach późniejszych pracował jako prokurator Sądu Najwyższego i wykładowca w Centralnej Szkole Prawniczej w Warszawie. Był także kierownikiem katedry prawa karnego na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Mimo wielu obowiązków zawodowych potrafił połączyć pracę ze swą pasją jaką była fotografia.
W latach 1947-1948 prokurator Najwyższego Trybunału Narodowego.
Od 1950 roku profesor Wydziału Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Swą twórczość rozpoczął w 1913 roku zdjęciami krajoznawczymi z Huculszczyzny. W 1920 roku zadebiutował na poznańskiej wystawie "Światłocień" i zaczął pisywać artykuły do magazynów fotograficznych. W 1925 roku objął redakcję miesięcznika Polski Przegląd Fotograficzny. Od 1931 roku był członkiem ekskluzywnego Fotoklubu Polskiego, od 1937 należał do Fotoklubu warszawskiego zaś od 1938 roku – został wiceprezesem Ogólnopolskiego Związku Towarzystw Fotograficznych. Po wojnie, był jednym z założycieli Związku Fotografików Polskich oraz pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Fotograficznego. Publikował teksty o polskiej fotografii w angielskim piśmie Photograms of the Year. Był autorem licznych podręczników fotograficznych, z których najbardziej znanym jest Fotografia. Technika i technologia. Poza fotografią artystyczną, zajmował się także fotografią : dokumentalną - (utrwalił chociażby bombardowanie Londynu w czasie drugiej wojny czy zdjęcia z procesu norymberskiego), lotniczą oraz podróżniczą. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
