Tadeusz Fijewski (ur. 14 lipca 1911 w Warszawie, zm. 12 listopada 1978 tamże) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny oraz radiowy.
Urodził się i wychował na warszawskim Powiślu; miał dziesięcioro rodzeństwa, a w domu panowała bieda. Był synem Wacława (malarza pokojowego) i Marianny z Lubańskich (pochodził z robotniczego Powiśla, rodzina Fijewskich nie mogła więc legitymować się tradycjami artystycznymi. Niemniej, zarówno siostra Barbara Fijewska, jak i brat Włodzimierz Fijewski także związali swoje losy z teatrem).
Zadebiutował w 1921 jako statysta w Chorym z urojenia Moliera, w Teatrze Polskim w Warszawie, kierowanym przez jego założyciela Arnolda Szyfmana. Aktorem Teatru Polskiego był następnie aż do śmierci w 1978. Po debiucie występował w spektaklach amatorskich i przedstawieniach dla dzieci, a od 1927 również w filmie. Na ekranie zadebiutował jako szesnastoletni laureat konkursu zorganizowanego przez dziennik "ABC" w filmie Zew morza w reż. Henryka Szaro, wcielając się w rolę dziesięcioletniego Stacha.
W 1927, po nieudanym podejściu do aktorskiego egzaminu eksternistycznego, podjął przerwaną naukę w gimnazjum, nadal występując na scenie i w filmach. W 1936 ukończył Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej w Warszawie. Po studiach aktorskich grał w objazdowym Teatrze dla Dzieci "Płomyku" i "Płomyczku". Do września 1939 był związany ponadto z warszawskimi scenami Teatru Malickiej i Teatru Ateneum oraz teatrem w Sosnowcu.
Po wybuchu II wojny światowej zgłosił się do Wojska Polskiego, ale do służby nie został powołany. W czasie wojny był więźniem obozów koncentracyjnych Oranienburg i Dachau. Po uwolnieniu z obozów w 1941 pracował w warszawskich barach, współpracował z AK. Uczestniczył w powstaniu warszawskim, a po jego upadku był więziony w obozach jenieckich na terenie III Rzeszy. Po wyjściu na wolność był aktorem teatru powstańczego BIiP AK (1944) Leona Schillera oraz członkiem zespołu estradowego stworzonego przez Kazimierza Krukowskiego, który występował w polskich obozach na terenie okupowanych Niemiec.
W 1945 powrócił do Polski. Występował na deskach teatrów w Toruniu, Łodzi i Warszawie. Aktor teatrów warszawskich: Nowego (1947–1949), Narodowego (1949–1954), Współczesnego (1954–1968) i Polskiego (1968–1978).
Wystąpił w ponad 50 filmach. Występował w radiowej powieści Matysiakowie oraz w radiowym Teatrze Eterek Jeremiego Przybory w roli Mundzia, syna wdowy Eufemii, granej przez Irenę Kwiatkowską.
W pamięci widzów pozostaje jako Rzecki w Lalce Wojciecha Hasa oraz Kuba w Chłopach Jana Rybkowskiego i stary Czereśniak w serialu telewizyjnym Czterej pancerni i pies w reż. Konrada Nałęckiego.
Jego żoną była Helena Makowska-Fijewska. Został pochowany wraz z żoną w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[1].
Skwer znajdujący się u zbiegu ulicy Topiel i ulicy Zajęczej na Powiślu w Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy nosi imię rodzeństwa Tadeusza, Marii, Barbary i Włodzimierza Fijewskich[2]. Imieniem Tadeusza Fijewskiego nazwano również ulicę w Katowicach: 50°10′44.83″N 18°56′30.57″E / 50.1791194, 18.941825
[edytuj] Role teatralne (wybór)
- • Sen nocy letniej Williama Szekspira – Dudka
- • Major Barbara – Adolf Ciusins
- • Szczęśliwe dni – Bernard Gassin
- • Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale Wojciecha Bogusławskiego – Świstos
- • Wesele Figara Pierre'a de Beaumarchaisa – Don Guzman Gąska (1947)
- • Rewizor Nikołaja Gogola – Piotr Iwanowicz Bobczyński (1947)
- • Słomkowy kapelusz Eugene'a Labiche'a – Bobin (1948)
- • Zemsta nietoperza Johanna Straussa – Książę Gigi (1949)
- • Jegor Bałyczow i inni Maksyma Gorkiego w reż. Władysława Krasnowieckiego (1949)
- • Sułkowski Stefana Żeromskiego – Zalesiak (1951)
- • Rewizor Nikołaja Gogola – Chlestakow (1952)
- • Bobrowe futro Gerharta Hauptmanna – Krueger (1953)
- • Niemcy Leona Kruczkowskiego – Juryś (1955)
- • Czekając na Godota Samuela Becketta – Gogo (1957)
- • Historia fryzjera Vasco Georges'a Schehade'a – Cezar (1961)
- • Kariera Artura Ui Bertolta Brechta – Fish (1962)
- • Trzy siostry Antona Czechowa – Fierapont (1963)
- • Dożywocie Aleksandra Fredry – Twardosz (1963)
- • Androkles i lew George'a Bernarda Shawa – Androkles (1964)
- • Tango Sławomira Mrożka – Wuj Eugeniusz (1965)
- • Dwa teatry Jerzego Szaniawskiego – Ojciec (1968)
- • Martwe dusze Nikołaja Gogola – Pluszkin (1969)
- • Szkoła żon Wojciecha Bogusławskiego – Anzelm (1969)
- • Intryga i miłość Friedricha Schillera – Miller (1969)
- • Cymbelin Williama Szekspira – Cymbelin (1970)
- • Chłopcy Stanisława Grochowiaka – Kalmita (1970)
- • Pan Benet Aleksandra Fredry – Pan Benet (1975)
- • Pigmalion George'a Bernarda Shawa – Alfred Doolittle (1975)
- • Maria Stuart Friedrich Schiller – George Talbot (1976)
[edytuj] Filmografia
Filmy (lata 1927–1939)
Filmy (po 1945)
- 1946 - W chłopskie ręce jako Józiek, pomocnik Witolda Patyka
- 1948 - Ulica Graniczna jako Bronek Cieplikowski i fryzjer strzygący Kuśmiraka (dwie role)
- 1953 - Trudna miłość jako Biedronka
- 1954 - Pod gwiazdą frygijską jako dorożkarz
- 1954 - Pokolenie jako niemiecki wartownik w tartaku
- 1956 - Nikodem Dyzma jako nadinspektor Jarec
- 1957 - Kapelusz pana Anatola jako Anatol Ryszard Kowalski, kasjer w PZU
- 1957 - Pętla jako Władek, alkoholik w barze "Pod Orłem"
- 1958 - Kalosze szczęścia jako Hipek Michalak, pomocnik fotografa
- 1958 - Pan Anatol szuka miliona jako Anatol Kowalski, kasjer
- 1958 - Żołnierz królowej Madagaskaru jako Saturnin Mazurkiewicz
- 1959 - Inspekcja pana Anatola jako Anatol Kowalski
- 1961 - Złoto jako Edzio, puzonista
- 1962 - Czarne skrzydła jako Falkiewicz, geometra
- 1962 - Dom bez okien jako clown Jankowski
- 1964 - Pierwszy dzień wolności jako doktor Rhode, ojciec Ingi, Luzzi i Lorchen
- 1965 - Człowiek z kwiatem w ustach jako spóźniony letnik
- 1965 - Lenin w Polsce jako pisarz więzienny w Nowym Targu
- 1965 - Trzy kroki po ziemi jako notabl Majchrowski (w noweli Dzień urodzin)
- 1967 - Katarynka jako pan Tomasz
- 1967 - Ojciec jako Hipolit Dymek, woźnica
- 1968 - Lalka jako Ignacy Rzecki
- 1969 - Księżyc jako Pietruchow
- 1971 - Kamizelka jako doktor
- 1971 - Na przełaj jako ojciec
- 1973 - Chłopi jako Kuba Socha, parobek Macieja Boryny (cz. 1. Boryna)
- 1974 - Wiosna panie sierżancie jako Wyderko
- 1975 - Kazimierz Wielki jako Nanker, biskup krakowski i wrocławski
- 1975 - Noce i dnie jako Łuczak, chłop w Serbinowie
- 1979 - Pełnia ) jako dziadek Foton (ostatnia rola Fijewskiego, produkcje filmu zakończono już po jego śmierci)
Seriale telewizyjne
- 1965-1969 - Czterej pancerni i pies jako stary Czereśniak, ojciec Tomka (odc. 2. Psi pazur, odc. 9. Zamiana i odc. 21. Dom)
- 1971-1972 - Chłopi jako Kuba Socha, parobek Macieja Boryny (odc. 1. Boryna, odc. 2. Jarmark, odc. 3. Zrękowiny i od. 4. Wesele)
- 1977 - Noce i dnie jako Łuczak, chłop w Serbinowie (odc. 2. Piotruś i Teresa, odc. 3. Babcia, odc. 4. Wieczne zmartwienia, odc. 6. Miłość, odc. 7. Wiatr w oczy i odc. 10. Rodzimy się, umieramy, a życia wciąż wystarcza...)
[edytuj] Odznaczenia i nagrody
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Bibliografia
- S. Mrozińska, Teatr wśród ruin Warszawy: wspomnienia i dokumenty z lat 1944–1945, Warszawa, 1958
- K. Gawlik, Twarze teatru, Wrocław, 1963
- O. Budrewicz, My z Warszawy, Warszawa, 1976
- Teczka osob. T.F. [w:] Archiwum ZASP – Dział Dokumentacji Teatralnej
- M. Czanerle, Panie i panowie teatru, Kraków, 1977
- Z. Wilski, Polskie szkolnictwo teatralne: 1811–1944, Wrocław, 1978
- M. Fik, Trzydzieści pięć sezonów: Teatry dramatyczne w Polsce w latach 1944–1979, Warszawa, 1981