Tadeusz Gede (ur. 28 marca 1911 w Tbilisi, zm. 4 marca 1982 w Warszawie) – polski polityk i dyplomata, wicepremier (1952–1956), ambasador w Moskwie (1957–1959) i Berlinie (1969–1973). Wieloletni członek Komitetu Centralnego PZPR.
W dwudziestoleciu międzywojennym działał w OMS "Życie" oraz Komunistycznym Związku Młodzieży Polskiej[1]. Od 7 marca 1949 do 20 listopada 1952 był ministrem handlu zagranicznego w rządzie Józefa Cyrankiewicza. Od 30 czerwca[2] 1952 do 24 października 1956 sprawował funkcję wicepremiera w rządach Józefa Cyrankiewicza i Bolesława Bieruta.
Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1953–1971 był członkiem KC PZPR. W okresie 1952–1956 i 1961–1969 był posłem na Sejm PRL I, III i IV kadencji. Od 1957 do 1959 sprawował funkcję ambasadora Polski w Moskwie, a od 1969 do 1973 – w Berlinie.
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzyżami Kawalerskim i Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[3]. W jego pogrzebie na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach w dniu 10 marca 1982 uczestniczyli m.in. zastępca przewodniczącego Rady Państwa prof. Kazimierz Secomski oraz wicepremier prof. Zbigniew Madej, który pożegnał zmarłego w imieniu rządu PRL. W imieniu przyjaciół przemawiał Franciszek Blinowski[4].
Był synem Wandy z Wundrów Gede[5].
|
||||||||