Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyTadeusz Gluziński (ur. 30 czerwca 1888 w Krakowie, zm. 7 lutego 1940 na Węgrzech) – polski działacz polityczny, publicysta i ideolog ruchu narodowego, członek Związku Ludowo-Narodowego, Stronnictwa Narodowego i Obozu Narodowo-Radykalnego w okresie II Rzeczypospolitej oraz Grupy "Szańca" podczas II wojny światowej.
W pierwszych latach II Rzeczypospolitej wstąpił do Związku Ludowo-Narodowego, w którym osiągał kolejne stopnie w hierarchii partyjnej. Jednakże na początku lat 20. opublikował w "Gazecie Warszawskiej" cykl artykułów pod wspólnym tytułem "Zmierzch liberalizmu" atakujących parlamentarne metody działania ZL-N. Następnie został członkiem Stronnictwa Narodowego, zostając wkrótce jednym z jego głównych działaczy. Na początku lat 30. wchodził w skład tajnej organizacji w ramach SN – Straży. W 1934 wystąpił z partii z powodu nieudanej próby jej zreformowania i zradykalizowania. 14 kwietnia tego roku podpisał deklarację nowo utworzonego Obozu Narodowo-Radykalnego. Został członkiem Wydziału Wykonawczego Komitetu Organizacyjnego. Podjął jednocześnie pracę w redakcji pisma "Sztafeta", które było głównym organem prasowym ON-R. Po jej zdelegalizowaniu w czerwcu 1934 przez władze sanacyjne próbował bezskutecznie interweniować wraz z Janem Jodzewiczem i Janem Mosdorfem u ministra spraw wewnętrznych Bronisława Pierackiego. W związku z jego zabójstwem 15 czerwca (został bezpodstawnie oskarżony o współudział) został aresztowany na okres kilku tygodni[potrzebne źródło]. Po rozłamie wewnątrz ON-R przystąpił do Obozu Narodowo-Radykalnego ABC, zostając jego czołowym ideologiem. Wchodził prawdopodobnie w skład 3-osobowego zarządu partii. Publikował w pismach "Nowy Ład" i "ABC". Od października 1937 bezskutecznie apelował o utworzenie Konfederacji Polskiej – organizacji mającej zjednoczyć narodowych radykałów z ON-R ABC, Ruchu Narodowo-Radykalnego Falanga i Sekcji Młodych Stronnictwa Narodowego. Po zajęciu Polski przez wojska niemieckie we wrześniu 1939, związał się z konspiracyjną Grupą "Szańca", stanowiącą okupacyjną kontynuację ON-R ABC. Pod koniec roku został wysłany jako jej przedstawiciel na Węgry, aby nawiązać kontakt z polskimi władzami na emigracji. Jednakże podczas nielegalnego przekraczania granicy ze Słowacją nabawił się poważnej choroby i wkrótce zmarł na Węgrzech.
Jego młodszy brat – Kazimierz Gluziński był także związany podczas okupacji niemieckiej z Grupą Szańca, a także Narodowymi Siłami Zbrojnymi.
Ważniejsze publikacje Tadeusza Gluzińskiego (część pod pseudonimem Henryk Rolicki):
