Tadeusz Julian Jachimowski ps. "Biskupowicz", "Budwicz" (ur. 12 lutego 1892 w Kazimierzy Małej, zginął 7 sierpnia 1944 w Warszawie) – ksiądz, dziekan Wojska Polskiego, doktor filozofii, magister teologii, tajny szambelan Jego Świętobliwości, kanonik honorowy kielecki.
12 kwietnia 1917 roku administrator archidiecezji mohylewskiej, biskup Jan Cieplak nominował go na kapelana Wojska Polskiego na Wschodzie. 24 kwietnia tego roku wyjechał do Kijowa, w celu objęcia funkcji kapelana 4 Pułku Strzelców Polskich Dywizji Strzelców Polskich. W listopadzie 1917 roku objął obowiązki kapelana 1 Dywizji Strzelców Polskich. Równocześnie pełnił obowiązki kapelana 2 Pułku Strzelców Polskich. 4 lutego 1918 roku pod Tołoszczycą na wschód od Bobrujska, objął po kontuzjowanym pułkowniku Konarzewskim dowództwo brygady i pomyślnie zakończył potyczkę z Armią Czerwoną. W okresie od 1919 do lipca 1933 roku był kanclerzem Polowej Kurii Biskupiej. Z zajmowanego stanowiska usunięty został z powodu oskarżeń o głęboką niechęć do piłsudczyków.
Był naczelnym kapelanem Sokolstwa Polskiego w II Rzeczypospolitej i naczelnym kapelanem Związku Walki Zbrojnej, a od 5 lutego 1943 roku naczelnym kapelanem i szefem służby duszpasterskiej Sił Zbrojnych w Kraju (Armii Krajowej). 23 lipca tego roku Józef Gawlina mianował go wikariuszem generalnym i zastępcą biskupa polowego Wojska Polskiego. Rozstrzelany pomiędzy 6 a 8 sierpnia 1944 na podwórzu wypalonego budynku przy ul. Wolskiej, w rejonie kościoła św. Stanisława Biskupa Męczennika.