| Tadeusz Koc | |
| 4 i 1/3 zwycięstw | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 sierpnia 1913 Grabanów, Imperium Rosyjskie |
| Data i miejsce śmierci | 3 czerwca 2008 Collingwood, Kanada |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1934 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | 161 eskadra myśliwska, Dywizjon 303, Dywizjon 317, Dywizjon 308 |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa |
| Odznaczenia | |
Tadeusz Kotz (Tadeusz Koc) (ur. 9 sierpnia 1913 w Grabanowie, zm. 3 czerwca 2008 w Collingwood) – pułkownik pilot Wojska Polskiego; dowódca Dywizjonu 303 w okresie 20 listopada 1943 r. - 25 września 1944 r.
Urodził się jako Tadeusz Koc we wsi Grabanów niedaleko Białej Podlaskiej - 9 sierpnia 1913. Po maturze (w 1934) został przyjęty do lotnictwa kończy Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Do wybuchu wojny służył w różnych garnizonach we wschodniej Polsce w randze podporucznika. W 1939 roku walczył w kampanii wrześniowej w 161 eskadrze myśliwskiej odnosząc swoje pierwsze zwycięstwo w walkach lotniczych - 2 września polskim samolotem PZL P.11 zestrzelił Meserschmitta. Z kolei 16 września 1939 roku zestrzelił także radziecki samolot rozpoznawczy R-5. Po klęsce uciekł do Francji przez Rumunię, Jugosławię oraz Grecję. Po kapitulacji Francji przedostał się do Anglii, gdzie początkowo służył w dywizjonie 303, którego został późniejszym dowódcą. Pierwsze loty bojowe wykonał w 245 dywizjonie RAF i w 317 dyizjonie. Jako dowódca eskadry w 308 dywizjonie został zestrzelony 3 lutego 1943 nad północna Francją, ratował się wyskakując na spadochronie. Powrócił do Anglii drogą lądową przemierzając okupowaną Francję, Hiszpanię docierając do Gibraltaru.Po powrocie do Wielkiej Brytanii w lipcu 1943 roku przydzielony do dywizjonu 303, którym dowodził w okresie 20.11.1943-25.09.1944 r.Później był m.in. oficerm łącznikowym PSP w 12 i 13 Grupie Myśliwskiej RAF.
Zajmuje 50. pozycję na Liście Bajana.
Zwolniony ze służby wojskowej w 1948 po zawarciu małżeństwa. Wraz z żoną wyjechał do Afryki gdzie przez rok mieszkał w Suazi, powrócił jednak do Anglii. W 1956 przeniósł się do Kanady do Collingwood.
W 2005 roku opublikował w Kanadzie wspomnienia pt. „Błękitne niebo i prawdziwe kule”.