Tadeusz Benon Miłobędzki (ur. 16 czerwca 1873 w Kole, zm. 13 lipca 1959 w Warszawie) – polski chemik, rektor SGGW.
Syn Jakuba Ignacego Miłobędzkiego oraz Salomei Zofii z d. Rokossowskiej. Ukończył gimnazjum filologiczne w Kaliszu, a następnie Wydział Fizyko-Matematyczny Uniwersytetu Warszawskiego (1897). Doktorat uzyskał w 1918 na podstawie pracy "O tautomerii kwasu fosforawego". Wykształcenie uzupełnił m.in. u prof. Wilhelma Oswalda w Lipsku. Był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Chemicznego (został jego honorowym członkiem w 1937 roku, w latach 1928 i 1952 prezes PTCh). Od 1945 członek PAU, następnie (od 1951) członek PAN. W latach 1915-1918 był redaktorem czasopisma "Chemik Polski", w latach 1935-1939 i 1946 redagował "Roczniki Chemii", a w latach 1947-1955 "Chemię Współczesną".
Od 1917 profesor SGGW, a w latach 1920-1921 pierwszy z wyboru rektor uczelni. Od 1922 do 1929 profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Następnie - do 1939 - profesor Politechniki Warszawskiej (w latach 1933-34 był dziekanem wydziału chemicznego). W latach 1945-1946 profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1946 ponownie profesor Politechniki Warszawskiej.
Tadeusz Miłobędzki był autorem ok. 90 publikacji naukowych z dziedziny chemii fosforu [47 prac dotyczących głównie syntezy i tautomerii związków P(III)] i analizy chemicznej. Jako pierwszy (we współpracy ze Stanisławem Kostaneckim) określił skład chemiczny kurkumy. Autor podręczników analizy jakościowej i ilościowej.
Zmarł 13 lipca 1959 w wieku 86 lat (był najdłużej żyjącym rektorem SGGW); pochowany na warszawskich Powązkach.
Jego syn, Adam Miłobędzki, był historykiem sztuki i architektury.
| Poprzednik Józef Mikułowski-Pomorski |
RektorSGGW 1920-1921 |
Następca Stefan Biedrzycki |