Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Tadeusz Prejzner | |
| Imię i nazwisko | Tadeusz Prejzner |
| Pseudonim | Adam Sokulski |
| Data i miejsce urodzenia | 17 marca 1925 Radzyń Podlaski |
| Data śmierci | 17 marca 2010 |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | jazz, muzyka poważna, muzyka rozrywkowa |
| Zawód | muzyk, kompozytor |
| Aktywność | 1947 – (?) |
| Wytwórnia płytowa | Polskie Nagrania Muza, Pronit |
| Odznaczenia | |
 |
|
Tadeusz Prejzner, pseud. Adam Sokulski (ur. 17 marca 1925 w Radzyniu Podlaskim, zm. 17 marca 2010 [1]) – polski kompozytor, pianista i aranżer, również pedagog i publicysta.
Studia pianistyczne rozpoczął podczas okupacji, a jego nauczycielem był Zbigniew Drzewiecki. Po wojnie kontynuował naukę w Krakowie (Zbigniew Drzewiecki był profesorem i pierwszym rektorem krakowskiej PWSM ). W latach 1947-1950 grał w big-bandzie jazzowym, którego był współzałożycielem. Zespół działał przy krakowskim klubie studenckim Rotunda, a grali w nim m.in. Roman Dyląg, Jerzy Matuszkiewicz i Andrzej Trzaskowski. Jeszcze podczas studiów występował w duecie fortepianowym z Marianem Radzikiem, a potem w orkiestrze Tysiąc Taktów Muzyki Jazzowej (później: Tysiąc Taktów Muzyki) utworzonej w 1947 przez Zygmunta Karasińskiego.
W okresie 1954-1957, wraz z Haliną Prejzner, pracował w Zakładowym Domu Kultury FSC w Starachowicach prowadząc – jako kierownik muzyczny i dyrygent – Zespół Pieśni i Tańca "Starachowianie". W 1957 przeprowadził się do Warszawy, gdzie podjął (i ukończył) studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej. Studiował na Wydziale Teorii i Kompozycji, w klasie prof. Kazimierza Sikorskiego. W Warszawie również nawiązał współpracę ze środowiskiem akademickim, zwłaszcza ze studenckimi kabaretami z klubu Stodoła i Studenckim Teatrem Satyryków (STS). Komponował też dla kabaretów Szpak i Dudek. Założył i prowadził własny zespół muzyczny, który wielokrotnie towarzyszył popularnym polskim wykonawcom np. podczas nagrań radiowych czy płytowych. Z zespołem tym nagrał jedyną swoją "dużą" płytę – "Spacer brzegiem morza", w której powstaniu uczestniczyli tacy muzycy jazzowi jak Włodzimierz Nahorny, Tomasz Stańko, Janusz Muniak i in. W latach 1974-1978 był pracownikiem Polskiego Radia (w Redakcji Muzycznej), współpracował też z pismami "Jazz" i "Jazz Forum", zamieszczając w nich swoje artykuły i recenzje muzyczne. Do 1985 był również nauczycielem akademickim.
Założył i prowadził studio nagrań, w którym powstało kilkadziesiąt płyt CD (z muzyką poważną, piosenkami dla dzieci, muzyką rozrywkową i taneczną).
Był członkiem Związku Kompozytorów Polskich, a także Związku Polskich Autorów i Kompozytorów. Odznaczony Brązowym Medalem "Za zasługi dla obronności kraju".
Znany przede wszystkim ze swojej twórczości kompozytorskiej. Tworzył muzykę symfoniczną (Symfonia na wielką orkiestrę symfoniczną, "Scherzo Kwartowe" na małą orkiestrę symfoniczną) i kameralną ("Cztery preludia" na zespół kameralny, "Dwa światy" na dwa kwartety smyczkowe, "Wariacje" na kwartet smyczkowy, osiem etiud kameralnych na kwintet dęty i kwartet smyczkowy, trzy etiudy na instrumenty dęte, kwintet na blachę, dwa tria na róg, trąbkę i puzon, cykl pieśni na głos z fortepianem do tekstów Wandy Bacewicz).
Pisał utwory dla potrzeb teatru i filmu (głównie filmów animowanych i dokumentalnych). Jest także kompozytorem wielu utworów instrumentalnych i piosenek dla wykonawców muzyki rozrywkowej (Ali-Babek, Fryderyki Elkany, Kaliny Jędrusik, Igi Cembrzyńskiej, Andrzeja Dąbrowskiego, Urszuli Dudziak, Marii Koterbskiej, Andrzeja Rosiewicza i Ireny Santor).
W 1963 otrzymał II nagrodę w konkursie Związku Kompozytorów Polskich dla młodych kompozytorów za "Cztery Preludia" na zespół kameralny, a w 1965 I nagrodę na III Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu za piosenkę "Światowe życie" (wykonanie Wojciech Młynarski).
