Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Tadeusz Pruszkowski (ur. 15 kwietnia 1888 w Borucicach koło Łęczycy, zm. 30 czerwca lub 1 lipca 1942 w Warszawie) – polski malarz, krytyk artystyczny i pedagog. Członek ugrupowań: Młoda Sztuka, Rytm, Bractwo św. Łukasza. Był związany z Warszawą i Kazimierzem Dolnym.
Studia rozpoczął w 1904 mając 16 lat w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, był uczniem Konrada Krzyżanowskiego. W latach 1908-1911 kontynuował studia w Paryżu. W tym okresie odbył także podróże do Szwajcarii i Algierii. W 1918 został asystentem w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie zaś w 1922 został mianowany profesorem. Od 1930 r. pełnił funkcję rektora tej uczelni.
W początkowym okresie twórczości zajmował się tematyką historyczną. Następnie malował portrety, na jego obrazach znalazło się wiele osób pochodzących z ówczesnych elit rządowych i intelektualnych. Portretował między innymi Józefa Piłsudskiego, Gabriela Narutowicza i Stanisława Wojciechowskiego. Na obrazach swoich uwieczniał również wizerunki kobiet. W tematyce jego obrazów nie brakowało także pejzaży i martwej natury.
Od 1923 roku każdego lata malarz organizował plenery w Kazimierzu Dolnym. Wybudował tam willę wg projektu prof. Lecha Niemojewskiego. W 1925 wspólnie z miejscowym księdzem Stanisławem Szepietowskim założył Towarzystwo Przyjaciół Kazimierza. W 1938 roku został pierwszym honorowym obywatelem tego miasta.
W 1935 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury[1].
Został rozstrzelany w Warszawie w 1942.
