Tadeusz Styka (ur. 12 kwietnia 1889 w Kielcach, zm. 11 września 1954 w Nowym Jorku) - polski malarz portrecista, syn Jana Styki.
Pierwsze lekcje rysunku pobierał u ojca, studiował w Paryżu. Znany jest głównie portretów sławnych postaci pierwszej połowy XX w. (m.in. Poli Negri, Ignacego Paderewskiego, Enrico Caruso). Malował również sceny rodzajowe, religijne i symboliczne, akty i zwierzęta (szczególnie lwy)[1]. Często współpracował z bratem Adamem. Otrzymał francuską Legię Honorową. Zmarł w Nowym Jorku, pochowany jest obok ojca na cmentarz Forest Lawn w Los Angeles.