| Tadeusz Sznuk | |
| Data i miejsce urodzenia | 16 lipca 1943 |
| Zawód | dziennikarz prezenter pilot |
| Odznaczenia | |
| Ten artykuł od 2010-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Tadeusz Sznuk (ur. 16 lipca 1943 w Kielcach) – dziennikarz radiowy i telewizyjny, prezenter telewizyjny, komentator pokazów lotniczych, pilot samolotów i helikopterów. Z wykształcenia inżynier elektronik.
Spis treści |
Absolwent XXX Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Śniadeckiego w Warszawie, a następnie Wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej.
W 1959-64 lektor i reporter Rozgłośni Harcerskiej.
Od 1964 w Polskim Radiu, najpierw w Programie 3, a od 1973 – w Programie 1. Pod kierunkiem Aleksandra Tarnawskiego wraz z Andrzejem Matulem, Mieczysławem Marciniakiem i Piotrem Sadowskim tworzył w 1973 audycję Sygnały dnia w Programie 1. Popularność przyniosła mu inna audycja w tej stacji – Lato z Radiem (pierwszy raz była na antenie 1 lipca 1971).
W latach 70. był jednym z prowadzących (obok Bożeny Walter, Edwarda Mikołajczyka i Tomasza Hopfera) program Studio 2 w TVP. Dwukrotnie prowadził koncerty Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. W latach 80. współprowadził Festiwal Piosenki Radzieckiej. Od 1994 roku prowadzi teleturniej Jeden z dziesięciu (nagrania do tego programu odbywają się w TVP Lublin) emitowany w TVP2. Do końca kwietnia 2007 prowadził audycję Niedziela – dziesiąta z hakiem w radiowej Jedynce.
Startował w wyborach do Senatu w 1989 r. jako kandydat niezależny wysunięty przez grupę dziennikarzy Sygnałów dnia i techników Polskiego Radia. Był wielkim orędownikiem odbudowy masztu radiowego w Konstantynowie k. Gąbina.
Razem z Radosławem Brzózką poprowadził Air show 2009 w Radomiu. Komentuje również (od 2009 roku) Piknik Lotniczy w Płocku oraz Mazury AIRSHOW w Giżycku.
Laureat m.in. nagród: Złoty Mikrofon (1988), Mistrz Mikrofonu (1994). W 2002 roku otrzymał tytuł Mistrza Mowy Polskiej, a w 2005 roku Diamentowy Mikrofon.