Tadeusz Ważewski (ur. 24 września 1896 w Czortkowie Wygnance pod Tarnopolem, zm. 5 września 1972 w Rabce-Zdroju) – polski matematyk, przedstawiciel krakowskiej szkoły matematycznej. Zajmował się badaniem równań różniczkowych (cząstkowych i zwyczajnych) oraz teorią sterowania.
Uczył się w szkole średniej w Tarnowie, po skończeniu której podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, początkowo studiując fizykę, później zmienił kierunek studiów na matematykę. W latach 1921-23 studiował w Paryżu, w 1924 obronił rozprawę doktorską z topologii.
Od 1927 miał pozycję docenta na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 1933 mianowany na profesora nadzwyczajnego tego uniwersytetu.
W czasie wojny więzień obozu Sachsenhausen, zwolniony w lutym 1940. Resztę okupacji spędził w Krakowie zaangażowany w tajne nauczanie.
Po wojnie profesor Uniwersytetu Jagielońskiego. Od 1952 członek-korespondent PAN a od 1957 członek rzeczywisty PAN. W latach 1959-61 prezes PTM.
Członek komitetu redakcyjnego Annales Polonici Mathematici.