Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyTadeusz Nowacki (ur. 25 listopada 1913 r. w Łodzi, zm. 26 września 2011), polski pedagog, twórca pedagogiki pracy w Polsce.
Urodził się w rodzinie robotniczej. W 1927 ukończył Publiczną Szkołę Powszechną w Łodzi. Dalsza Jego edukacja odbywała się w Zgierzu, w Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica, po ukończeniu którego, w 1933 r. uzyskuje świadectwo dojrzałości. Studia wyższe odbył na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Na Uniwersytecie Jagiellońskim poznaje wybitnych humanistów: filozofa i pedagoga Władysława Heinricha, biologa Emila Godlewskiego, językoznawcę Kazimierza Nitscha i wielu innych.
Kończąc studia w 1937 r. uzyskał tytuł magistra filozofii na podstawie rozprawy pt. „Rozwój świadomości społecznej dziecka robotniczego Łodzi”. Publikacja tej pracy odbywa się dwa lata później. Następnie rozpoczął pracę jako asystent prof. dra Zygmunta Karola Mysłakowskiego w Katedrze Pedagogiki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W trudnych wojennych latach Profesor angażuje się w pracę konspiracyjną i tajne nauczanie. Stopień doktora filozofii w zakresie pedagogiki uzyskał w 1946 r. na Uniwersytecie Łódzkim na podstawie rozprawy pt. „Samopoczucie dziecka przewlekle chorego”. W 1946 r. współorganizował Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Łodzi, w której prowadził wykłady z pedagogiki. W 1954 r. został zatrudniony w Instytucie Pedagogiki w Warszawie. Twórca teorii kształcenia zawodowego. Autor „Podstaw dydaktyki zawodowej” (1971). Inicjator, organizator, pierwszy dyrektor Instytutu Kształcenia Zawodowego. W 1957 r. otrzymał tytuł naukowy docenta, a w 1971 r. tytuł profesora zwyczajnego nauk humanistycznych.
Jego dorobek naukowy liczy około 700 pozycji bibliograficznych, w tym 40 prac autorskich zwartych, ponad 100 pozycji redakcyjnych, ponad 500 studiów i artykułów publikowanych w kraju i za granicą.
Dyrektor Studium Pedagogicznego dla Nauczycieli Szkół Zawodowych w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego, Dziekan Wydziału Agronomii Społecznej w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego, Wicedyrektor Instytutu Pedagogiki. Wieloletni Przewodniczący Zespołu Problemowego Pedagogiki Pracy Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN. Doktor Honoris Causa Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego (2004) oraz Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. M. P. Dragomanowa w Kijowie (2005). Z Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie związany od 2009 r.
Zmarł 26 września 2011, przeżywszy 98 lat. Msza Żałobna odbyła się 5 października w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie. Został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie.
