| Tadeusz Wrzaszczyk | |
| Data urodzenia | 12 września 1932 |
| Data śmierci | 1 czerwca 2002 |
| Wicepremier | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 23 października 1975 do 24 sierpnia 1980 |
| Minister przemysłu maszynowego | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 23 grudnia 1970 do 23 października 1975 |
| Poseł VIII kadencji Sejmu PRL | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 23 czerwca 1980 do 19 grudnia 1980 |
| Odznaczenia | |
Tadeusz Włodzimierz Wrzaszczyk (ur. 12 września 1932, zm. 1 czerwca 2002) – polski inżynier i polityk.
Wrzaszczyk urodził się w 1932 r. w Częstochowie, na Stradomiu. W 1948 r. ukończył gimnazjum ogólnokształcące Sienkiewicza i otrzymał świadectwo małej matury, a w 1950 r. zdał maturę o profilu matematyczno-. Studiował na Wydziale Inżynierii i Produkcji Politechniki Warszawskiej[1].
Od 1956 r. był związany z przemysłem samochodowym[1]. W latach 1962–1965 był głównym inżynierem FSO. Od 23 grudnia 1970 do 23 października 1975 był ministrem przemysłu maszynowego w rządach Józefa Cyrankiewicza i Piotra Jaroszewicza. Następnie – do 24 sierpnia 1980 – był wicepremierem i ministrem-przewodniczącym Komisji Planowania przy Radzie Ministrów w rządach Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha.
W latach 1976–1980 był posłem na Sejm PRL VII kadencji, w roku 1980 uzyskał reelekcję do Sejmu VIII kadencji, lecz przestał pełnić mandat w grudniu tego samego roku[2].
Należał do PZPR. W latach 1975–1980 był zastępcą członka Biura Politycznego KC PZPR, a w okresie od lutego do sierpnia 1980 członkiem Biura Politycznego KC PZPR. W 1981 r. wykluczony z PZPR i w czasie stanu wojennego internowany.
Zmarł 1 czerwca 2002 roku[1].
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy.
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||