Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Tadeusz Zieliński (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Tadeusz Zieliński
Tadeusz Zieliński.jpg
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1926
Kraków
Data i miejsce śmierci 28 września 2003
Kraków
Minister pracy i polityki socjalnej
Okres urzędowania od 3 stycznia 1997
do 31 października 1997
Poprzednik Andrzej Bączkowski
Następca Longin Komołowski
Rzecznik Praw Obywatelskich
Okres urzędowania od 13 lutego 1992
do 7 maja 1996
Poprzednik Ewa Łętowska
Następca Adam Zieliński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodznia Polski

Tadeusz Zieliński (ur. 19 czerwca 1926 w Krakowie, zm. 28 września 2003 tamże) – polski polityk i prawnik, specjalista w zakresie prawa pracy, prawa związkowego i ubezpieczeń społecznych, senator I kadencji, drugi Rzecznik Praw Obywatelskich, minister pracy w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Ukończył w 1947 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1950 uzyskał stopień naukowy doktora, w 1968 obronił habilitację, w 1977 został profesorem nadzwyczajnym, w 1989 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych. Od 1969 do 1981 był profesorem Uniwersytetu Śląskiego, a od 1982 do 1996 profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1994 był członkiem Polskiej Akademii Nauk, przez dwa lata zasiadał w prezydium PAN. Ogłosił ponad 200 publikacji naukowych.

Z ramienia Episkopatu Polski zasiadał w Radzie Społeczno-Gospodarczej przy ostatnim Sejmie PRL. Był ekspertem "Solidarności", członkiem Komitetu Helsińskiego w Polsce, uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu. Brał udział w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. W okresie od 1989 do 1991 zasiadał w Senacie z ramienia Komitetu Obywatelskiego, przeszedł następnie do Unii Demokratycznej.

Od lutego 1992 do marca 1996 sprawował urząd Rzecznika Praw Obywatelskich, pokonując w głosowaniu Zbigniewa Romaszewskiego. W 1995 był kandydatem Unii Pracy w wyborach prezydenckich. Przegrał w pierwszej turze, uzyskując 631 432 głosy (3,53%) i zajmując 6. miejsce.

Po śmierci Andrzeja Bączkowskiego od stycznia do października 1997 pełnił funkcję ministra pracy i polityki socjalnej w rządzie koalicji SLD-PSL. Od 2001 przewodniczył resortowej komisji do spraw kodyfikacji Kodeksu pracy, a od 2002 Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Pracy.

W latach 1999–2003 publikował felietony w "Przeglądzie Tygodniowym", następnie w "Przeglądzie". W 1996 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

[edytuj] Wybrane publikacje

Przypisy

  1. Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0. 

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tadeusz_Zieliński_(polityk)&oldid=30844799
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty