| Tadeusz Zieliński | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 19 czerwca 1926 Kraków |
| Data i miejsce śmierci | 28 września 2003 Kraków |
| Minister pracy i polityki socjalnej | |
| Okres urzędowania | od 3 stycznia 1997 do 31 października 1997 |
| Poprzednik | Andrzej Bączkowski |
| Następca | Longin Komołowski |
| Rzecznik Praw Obywatelskich | |
| Okres urzędowania | od 13 lutego 1992 do 7 maja 1996 |
| Poprzednik | Ewa Łętowska |
| Następca | Adam Zieliński |
| Odznaczenia | |
Tadeusz Zieliński (ur. 19 czerwca 1926 w Krakowie, zm. 28 września 2003 tamże) – polski polityk i prawnik, specjalista w zakresie prawa pracy, prawa związkowego i ubezpieczeń społecznych, senator I kadencji, drugi Rzecznik Praw Obywatelskich, minister pracy w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza.
Spis treści |
Ukończył w 1947 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1950 uzyskał stopień naukowy doktora, w 1968 obronił habilitację, w 1977 został profesorem nadzwyczajnym, w 1989 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych. Od 1969 do 1981 był profesorem Uniwersytetu Śląskiego, a od 1982 do 1996 profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1994 był członkiem Polskiej Akademii Nauk, przez dwa lata zasiadał w prezydium PAN. Ogłosił ponad 200 publikacji naukowych.
Z ramienia Episkopatu Polski zasiadał w Radzie Społeczno-Gospodarczej przy ostatnim Sejmie PRL. Był ekspertem "Solidarności", członkiem Komitetu Helsińskiego w Polsce, uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu. Brał udział w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. W okresie od 1989 do 1991 zasiadał w Senacie z ramienia Komitetu Obywatelskiego, przeszedł następnie do Unii Demokratycznej.
Od lutego 1992 do marca 1996 sprawował urząd Rzecznika Praw Obywatelskich, pokonując w głosowaniu Zbigniewa Romaszewskiego. W 1995 był kandydatem Unii Pracy w wyborach prezydenckich. Przegrał w pierwszej turze, uzyskując 631 432 głosy (3,53%) i zajmując 6. miejsce.
Po śmierci Andrzeja Bączkowskiego od stycznia do października 1997 pełnił funkcję ministra pracy i polityki socjalnej w rządzie koalicji SLD-PSL. Od 2001 przewodniczył resortowej komisji do spraw kodyfikacji Kodeksu pracy, a od 2002 Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Pracy.
W latach 1999–2003 publikował felietony w "Przeglądzie Tygodniowym", następnie w "Przeglądzie". W 1996 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
|
||||||||||
|
|||||||
|
|||||||