Tadeusz Zwisłocki (ur. 15 maja 1889 r. w Czerniowcach, zm. 15 lutego 1929 r. w Krakowie) - polski inżynier chemik, w czasie I wojny światowej żołnierz legionista, oficer zawodowy, następnie doktor chemii na Politechnice Lwowskiej, jeden z organizatorów polskiego przemysłu chemii związków azotowych.
Jako absolwent Uniwersytetu Lwowskiego objął tamże asystenturę przy katedrze chemii lekarskiej. W tym czasie związał się ze środowiskiem niepodległościowej inteligencji lwowskiej i obozem niepodległościowym Józefa Piłsudskiego. W legionach początkowo przydzielony został do artylerii II Brygady Legionów, następnie walczył w szeregach I Brygady. W okresie grudzień 1918 - styczeń 1919 z rozkazu J. Piłsudskiego przebywał na Węgrzech z misją wojskowa celem wynegocjowania z władzami tego kraju i aliantami zgody na przewiezienie do Polski zdobytych zapasów niemieckiej broni i amunicji. W 1919 w oddziałach armii gen. Józefa Hallera w Polsce, następnie ukończył kurs wojenny Szkoły Sztabu Generalnego ze stopniem majora dyplomowanego. W 1920 r. zajmował stanowisko oficera sztabu armii rezerwowej gen. Kazimierza Sosnkowskiego.
W latach 1922-1925 był dyrektorem naczelnym Zakładów Azotowych w Chorzowie, przy uruchomieniu których współpracował z poznanym już wcześniej we Lwowie Ignacym Mościckim. W latach 1925 - 1927 był dyrektorem fabryki chemicznej "Azot" w Jaworznie. Od 1927 r. do śmierci pełnił funkcję dyrektora Państwowej Fabryki Związków Azotowych w budowie w Mościcach koło Tarnowa.
Od 12 listopada 1919 był żonaty z Heleną z Mościckich, córką późniejszego prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (i również inżyniera chemika) Ignacego Mościckiego. Ich synem jest Józef Zwisłocki, fizyk i specjalista w dziedzinie psychoakustyki.