Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyTadeusz Józef de Virion h. Leliwa[1] (ur. 28 marca 1926 w Warszawie - zm. 25 października 2010 w Warszawie[2]) – polski prawnik, adwokat, dyplomata.
Spis treści |
W 1944 roku brał udział w powstaniu warszawskim.
Był pierwszym po II wojnie światowej niekomunistycznym ambasadorem Rzeczypospolitej Polskiej w Wielkiej Brytanii w latach 1990-1993, członek Trybunału Stanu w latach 1989-1991 i 1993-2005.
Był obrońcą w procesach powojennej Polski. W 1965 bronił skazanego na śmierć w tzw. aferze mięsnej Stanisława Wawrzeckiego. Występował też jako adwokat w procesach opozycjonistów w stanie wojennym. W III RP był obrońcą w procesach m.in. członków gangu pruszkowskiego, gangu "Rympałka", był polskim obrońcą Jeremiasza "Baraniny" Barańskiego. Reprezentował prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego w procesie z gazetą "Życie". Ostatnią głośną sprawą, w której występował, było wydanie Belgii na mocy Europejskiego nakazu aresztowania Adama G., który zamordował w Brukseli belgijskiego nastolatka.
Uczestnik prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[3].
Tadeusz de Virion zmarł w warszawskim szpitalu, po długiej chorobie[4]. Pochowany został 29 października 2010 na Starych Powązkach w Warszawie[5].
Został odznaczony m.in. Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Adwokatury[6] oraz pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[7]. Od 1980 był również członkiem Zakonu Kawalerów Maltańskich.
