Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Taganrog | |||||
|
|||||
 Panorama |
|||||
| Państwo |  Rosja |
||||
| Obwód |  Obwód rostowski |
||||
| Mer | Nikołaj Fiedianin | ||||
| Ludność (2008) • liczba ludności |
260 692 |
||||
| Nr kierunkowy | +7 8634 | ||||
| Kod pocztowy | 347900 | ||||
| Tablice rejestracyjne | 61, 161 | ||||
| Miasta partnerskie |  Czerwony Brzeg Vlissingen Lüdenscheid Badenweiler Famagusta Mariupol Jining Pińsk |
||||
|
Położenie na mapie obwodu rostowskiego
  Taganrog
|
|||||
|
Położenie na mapie Rosji
 Taganrog
|
|||||
| Na mapach: | |||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Taganrog - portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, (obwód rostowski). Ludność ok. 280 tys. (2005).
Jako twierdza założony przez Piotra Wielkiego w roku 1698 z przeznaczeniem na pierwszą bazę rosyjskiej marynarki wojennej. Zburzony w roku 1712. Prawa miejskie uzyskał w 1775 roku. Od początku XIX wieku ważny ośrodek handlowy, zaś od przełomu XIX i XX wieku również - przemysłowy.
Miasto położone na wzgórzu. Ważny ośrodek przemysłu ciężkiego oraz ośrodek akademicki. Zachował wiele ze swej historycznej architektury, co wpływa na jego atrakcyjność jako miasta turystycznego.
Miejsce urodzin Antoniego Czechowa - rosyjskiego nowelisty i dramatopisarza, Witolda Rowickiego - polskiego dyrygenta, pedagoga, organizatora życia muzycznego, oraz Sokratesa Starynkiewicza - prezydenta Warszawy.
Spis treści |
Badania archeologiczne prowadzone w latach 30. XX wieku stwierdziły, że w obecnej lokalizacji Taganrogu w VI wieku p.n.e. powstała grecka kolonia, która następnie została zniszczona podczas licznych najazdów ludów koczowniczych. W czasie silnej włoskiej kolonizacji basenu Morza Czarnego w XIII stuleciu zbudowano tutaj miasto portowe Pizano.
Pierwsza wzmianka o Taganrogu pochodzi z 12 września 1698. Miasto zostało założone na zlecenie Piotra I jako gród i przystań dla trybunałów wojskowych. Miejsce to zostało znane Troetskom na Taganem Rogu, a następnie Trojecom, a wreszcie - Taganrog.
Pierwszych kilka lat było dla miasta porażką. Przez traktat prucki Rosja zobowiązała się do zniszczenia portu i miasta, które zostało zburzone w lutym 1712. W 1769 podczas wojny rosyjsko-tureckiej rozpoczęła się odbudowa miasta, na zlecenie Katarzyny Wielkiej. Po powstaniu w 1783 Sewastopola Taganrog stracił znaczenie wojskowo-strategiczne i stał się największym portem handlowym w Rosji. Do rozwoju miasta przyczyniły się bliskość obszarów rolnych. Działał handel pszenicą, lnem, kawiorem, konopiami. W mieście funkcjonowało 15 zagranicznych konsulatów. W 1869 Taganrog został połączony koleją do Charkowa i Rostowa.
W XIX wieku miasto było centrum handlu, z tego okresu pozostały interesujące pałace włoskich i greckich kupców. Pod koniec XIX wieku zaczął się rozwijać przemysł, głównie metalurgiczny, produkowano tutaj kotły, maszyny budowlane. W 1908 została zbudowana w pierwsza elektrownia.
_(1811).png&filetimestamp=20060417094009)
Podczas wojny domowej, od 1918 r. do 1920 w Taganrogu mieściła się siedziba generała Denikina - Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych Południa Rosji.
Zimą 1917-1918 w Taganrogu, pod nazwiskiem Greka ukrywał się dowódca imperialnego wojska, generał Paul von Rennenkampf. Po odmowie wstąpienia do Armii Czerwonej, został aresztowany przez Czeka i rozstrzelany (1 kwietnia 1918).
Zbiór chińskiej sztuki zabrany Rennenkampfom, znajduje się obecnie w lokalnym muzeum (Pałac Alferaki).
W roku 1918 do miasta został ewakuowany z Dniepropietrowska, bolszewicki rząd Ukrainy. W 1920-24 Taganrog należał do Donieckiej prowincji Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, w 1924 r. został przekazany do RFSRR.
Jako miasto zasiedlone przez Ukraińców, okrąg Taganrog był centrum ukraińskiego życia[potrzebne źródło]. Podczas ukraińskiej rewolucji z lat 1917-1921 miasto było częścią Ukraińskiej Republiki Ludowej, wraz z nadejściem władzy radzieckiej w latach 1920-1924 powiat Taganrog stał się częścią Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.
Według Spisu Powszechnego z 1926, Ukraińcy w mieście Taganrog stanowili 34,6% ogółu ludności, Rosjanie - 55,2%, ale w całym okręgu regionie Ukraińcy byli bezwzględną większością - 71,5%, Rosjanie - tylko 21,9[potrzebne źródło]. Od 1937 miasto znajduje się w obwodzie rostowskim.
W latach 20. w XX wieku, w mieście nastąpił rozwój przemysłu przerwany przez wkroczenie do Taganrogu wojsk niemieckich (17 października 1941). Podczas okupacji w mieście działała antyniemiecka organizacja - Taganrogskie młodzieżowe podziemie. Okupacja trwała 680 dni, aż do 30 sierpnia 1943.
pomnik Piotra I
pomnik Aleksandra I
pomnik Giuseppe Garibaldiego
pomnik Antoniego Czechowa
pomnik Fainy Ranewskiej
pomnik Iwana Golubeza
| rok | 1860 | 1897 | 1913 | 1926 | 1939 | 1962 | 1967 | 1970 | 1979 | 1982 | 1992 | 1996 | 1998 | 2003 | 2005 | 2006 | 2007 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| tys. mieszkańców | 21,3 | 51,0 | 71,5 | 85,6 | 189 | 220 | 245 | 254 | 276,4 | 283 | 293,2 | 291,6 | 289,9 | 281,9 | 273,0 | 268,6 | 264,4 |
Taganrog рołożony jest na południowo-wschodniej części półwyspu Miusskowo w zatoce Taganroskiej, Morza Azowskiego, zabytkowa część miasta znajduje się na cyplu Таganyj Róg. Współrzędne geograficzne to: 47°14' N i 38°54' E. Miasto położone na nizinie, lekko pofałdowanej, wzgórza dochodzą nawet do wysokości 75 m nad poziom morza. W granicach miasta znajdują się dwa potoki.
Klimat jest suchy, umiarkowany, kontynentalny ciepły. Średnia roczna temperatura wynosi +9 °C. Maksymalna temperatura w lipcu wynosi do + 35-40 °C, minimalna temperatura w styczniu wynosi do -30 °C. Charakteryzuje się silnym wiatrem, któremu towarzyszą fale, w wyniku czego podmywany jest brzeg i osuwa się ziemia.
Przez miasto przebiega linia kolejowa Iłowajsk — Rostów nad Donem oraz droga Rostów nad Donem — Mariupol. Taganrodzki handlowy port morski zabezpiecza przeładunek metalu i węgla, ziarna oraz produktów przemysłu naftowego.
Transport miejski to: tramwaje, trolejbusy, autobusy oraz taksówki.
Powietrzne połączenie możliwe jest przez port lotniczy Taganrog-Południowy.
grecki monaster (1809-1814).
Gimnazjum dla chłopców (1843)
Gimnazjum żeńskie (Mariinka) (1900),
Pałac Alfaraki (początek XX wieku).
|
|||||||||||
_(1808).png&filetimestamp=20060417094007)
.png&filetimestamp=20080826225640){kind=small}
