| Talal ibn Abdullah طلال بن عبد الله (Ṭalāl ibn ‘Abd Allāh) |
|
![]() |
|
| Król Jordanii | |
| Okres panowania | od 1951 do 1952 (abdykacja) |
| Poprzednik | Abd Allah I ibn Husajn |
| Następca | Husajn ibn Talal |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Haszymici |
| Urodzony | 26 lutego 1909 |
| Zmarł | 7 sierpnia 1972 |
| Ojciec | Abd Allah I ibn Husajn |
| Matka | Musbah bint Nasser |
| Żona | Zein Al-Sharaf Talal |
| Rodzeństwo | Haja, Munira, Naif, Maqbula |
| Dzieci | Husajn, Asma, Muhammad, Hassan, Muhsin, Basma bint Talar |
Talal I ibn Abdullah (arab. طلال بن عبد الله, Ṭalāl ibn ‘Abd Allāh ) (ur. 26 lutego 1909 r. w Mekce - zm. 7 sierpnia 1972 r.) - król Jordanii od 20 lipca 1951 r. do 10 sierpnia 1952 r.
Najstarszy syn króla Abdullaha I z dynastii Haszymidów. Studiował na Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst, którą ukończył w 1939 r. W 1934 r. ożenił się ze swoją kuzynką Zein al Szaraf Talal. Władzę objął po zamordowaniu w Jerozolimie swego ojca. W zamachu tym omal nie zginął również jego syn i następca, Husajn.
Najważniejszym wydarzeniem z jego krótkiego panowania było przyjęcie przez Jordanię liberalnej konstytucji, według której władzę miał sprawować rząd złożony z ministrów i odpowiedzialny przed parlamentem, nie przed królem. Konstytucja została ratyfikowana przez parlament 1 stycznia 1952 r. Również za jego rządów nastąpiła normalizacja stosunków między Jordanią, a jej arabskimi sąsiadami: Egiptem i Arabią Saudyjską.
Z powodu choroby - cierpiał na schizofrenię - abdykował na rzecz swojego najstarszego syna Husajna, który jednak na samodzielne objęcie rządów musiał czekać aż do ukończenia 18 roku życia. Resztę życia spędził w odosobnieniu, nie prowadząc działalności publicznej.
|
||||||||||