Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Tales from Topographic Oceans | ||
| okładka albumu | ||
| Album studyjny grupy Yes | ||
| Wydany | 14 grudnia 1973 (WB) 9 stycznia 1974 (USA) |
|
| Nagrywany | Sierpień–październik 1973 | |
| Gatunek | Rock progresywny | |
| Długość | 81:15 edycja 1973 83:57 edycja 2003 124:49 edycja 2003 z bonusami |
|
| Wytwórnia | Atlantic Records | |
| Producent | Yes Eddie Offord |
|
| Płyta po płycie | ||
| Tales from Topographic Oceans (1973) |
||
Tales from Topographic Oceans (Opowieści z topograficznych oceanów) – dwupłytowy album grupy Yes wydany w Wielkiej Brytanii w listopadzie 1973 (w Stanach Zjednoczonych na początku 1974). Uznawany za jedno z najbardziej znaczących dzieł gatunku rocka progresywnego.
Spis treści |
W roku 1973, w czasie azjatyckiego tournée zespołu, w Japonii w ręce Jona Andersona wpadła książka "Autobiografia jogina", która przykuła jego uwagę. W szczególności zainteresowanie jego wzbudza czteroaspektowa, mistyczna filozofia shastrick obejmująca wszystkie dziedziny życia: religię, życie społeczne, naukę i architekturę. Anderson postanawia na kanwie tej filozofii stworzyć rozbudowaną suitę, która ma się stać opus magnum grupy. Po wielu miesiącach pracy w końcu 1973 zostaje opublikowany podwójny album Tales from Topographic Oceans (Opowieści z Topograficznych Oceanów), zawierający cztery dwudziestominutowe kompozycje. Podstawą filozofii shastrick jest odkrywanie wiedzy przez studiowanie przeszłości.
Cztery części tej wielkiej suity mają także inny, symboliczny wydźwięk, odnoszący się do samej grupy Yes: utwór pierwszy skupia się na zespołowości tworzenia muzyki, drugi oddaje wzniosłość muzycznego stylu Ricka Wakemana, trzeci subtelność technik gitarowych Steve'a Howe'a, czwarty zaś pierwotną żywiołowość perkusji Alana White'a i basu Chrisa Squire'a.
Tournée koncertowe promujące nowy album (nową muzykę grano w całości) stało się przedsięwzięciem wyczerpującym dla członków grupy. Koncerty były też nużące dla słuchaczy. Porcja nowej muzyki była zbyt duża, a fani nie mieli zbyt wiele czasu na zapoznanie się z nią przed występami grupy. Zabrakło też czasu na zagranie większości starszych utworów, na które oczekiwano. Ostatecznie album podzielił słuchaczy na tych, którzy uznali go za szczytowe osiągnięcie zespołu i na tych, którzy uznali za niepotrzebną ekstrawagancję. Jak się potem okazało album podzielił i grupę. Po zakończeniu tournée odejście z Yes ogłosił Rick Wakeman. Oficjalnie by poświęcić się karierze solisty. Jak potem sam przyznał właściwym powodem był kierunek artystyczny obrany przez pozostałych członków grupy, głównie Andersona i Howe'a. Sam Wakeman był zwolennikiem bardziej zwięzłych i stylistycznie spójniejszych form muzycznych.
Dodatkowe nagrania umieszczone na wydanej w roku 2003 reedycji albumu (digipak):
Na liście Billboardu w 1974
