Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyTamga (tur. tamga, damga – znak, piętno; stempel) – pierwotnie znak plemienny, rodowy i własnościowy u dawnych ludów Wielkiego Stepu (scytyjskich, sarmackich i potem mongolskich, tureckich, irańskich i ugrofińskich), używany m.in. do oznaczania koni, bydła, sprzętów i uzbrojenia.
Spis treści |
Tamgi wywodziły się z prymitywnych znaków własnościowych, ale miały także związek z magicznymi symbolami i praktykami szamańskimi (zob. totem), będąc uproszczonym wyobrażeniem zwierzęcia, ptaka bądź elementu uzbrojenia: strzała, podkowa, łuk, szabla itp. Z czasem pojęcie tamgi uległo rozszerzeniu, obejmując m.in.: - znak na monetach tureckich i tatarskich z imieniem i tytułem sułtana lub chana, - moneta z tymże znakiem, - dokument z pieczęcią chana. Tamg nie należy traktować jako pisma mimo ich graficznego podobieństwa do run i do różnych systemów pisma używanego przez ludy koczownicze Eurazji, np. madziarskie rowasz, turkijskie pismo orchońskie. Pod względem funkcjonalnym, a także graficznym, pierwotne tamgi zbliżone są do innych systemów znaków analogicznych do heraldyki, takich jak gmerki i znamiona bartne (ciosy).
U ludów Azji Centralnej tamgi odgrywały podobną rolę jak herby szlachty europejskiej. Umieszczano je na pieczęciach i chorągwiach. Według kirgiskiej legendy Czyngis-chan nadał poszczególnym rodom tamgi wraz z towarzyszącymi im zawołaniami. Z czasem niektóre z nich stały się godłami wspólnot państwowych (zob. obok – flaga Tatarów krymskich z tamgą Girejów).
Obecnie stylizowane tamgi są motywem ozdobnym turkmeńskich dywanów, składając się na tzw. medalion kobiercowy - giol.
Z tamg wywodzą się też znaki pieczętne Rurykowiczów, w tym - Tryzub.
Narodowa flaga Tatarów Krymskich - złota tamga
Wojskowa flaga Tatarów Krymskich - złota tamga
Religijna flaga Tatarów Krymskich - złota tamga
Tamga dynastii Girejów
Czerwona tamga Złotej Ordy
Biała tamga imperium mongolskiego
Wizualne podobieństwo niektórych sarmackich tamg do polskich herbów (zwłaszcza w najwcześniejszej wersji – znaków pieczętnych) zrodziło hipotezę o sarmackim pochodzeniu polskich herbów, a co za tym idzie, także – polskiej szlachty.
Herby przypominające tamgi: Drużyna (Krzywaśń), Awdaniec (Łękawica), Nowina (Zawiasa Kotłowa), Radwan (Chorągiew) i szereg innych zawierających gwiazdki, strzały, kreski, krzyżyki, podkowy i półksiężyce.
Pod koniec XIV w. część rodzin tatarskich osiedliła się na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego, zachowując swoje dawne znaki, które uległy heraldyzacji, stając się herbami polskiej szlachty tatarskiego pochodzenia . Przykładem tamg w polskiej heraldyce są następujące herby:
