Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Tarazjusz | |
 |
|
| Kraj działania | Cesarstwo Bizantyńskie |
| Data urodzenia | VIII wiek |
| Data śmierci | 25 lutego 806 |
| patriarcha Konstantynopola | |
| Okres sprawowania | 784–806 |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | Patriarchat Konstantynopolitański |
| Wybór patriarchy | 784 |
Tarazjusz (zm. 25 lutego 806) – duchowny bizantyjski, patriarcha Konstantynopola w latach 784–806.
Tarazjusz był sekretarzem i bliskim współpracownikiem cesarzowej Ireny, dzięki której został wybrany na patriarchę Konstantynopola po rezygnacji Pawła IV. Wybór Tarazjusza został zaakceptowany przez papieża Hadriana I.
Tarazjusz przewodniczył obradom soboru nicejskiego II w 787 r., na którym debatowano w sprawie kultu ikon. Sobór miał być krokiem do odbudowania między chrześcijaństwem wschodnim i zachodnim dobrych kontaktów, nadszarpniętych przez poprzednich cesarzy, którzy zaciekle walczyli z kultem świętych obrazów.
Tarazjusz, mimo iż wiódł surowe, ascetyczne życie, był krytykowany przez przeciwników za tolerowanie we własnym otoczeniu świętokupstwa, a także za brak reakcji na rozwód młodego cesarza Konstantyna VI, który był synem cesarzowej Ireny. Pod naciskiem Teodora Studyty Tarazjusz ekskomunikował kapłana, który udzielił rozwodu cesarzowi Konstantynowi VI.
Gdy w 802 r. Nicefor I Genik zdetronizował Irenę, Tarazjusz koronował go na nowego władcę Bizancjum.
Święto ku czci św. Tarazjusza przypada 25 lutego (dzień przeniesienia relikwii).
| Poprzednik Paweł IV |
Patriarcha Konstantynopola od 784 do 806 |
Następca Nicefor I |
