Tarcisio Bertone

	Tarcisio Bertone
	Kardynał biskup
	Fidem custodire - concordiam servare!; Strzec wiary - zachować zgodę!
Kraj działania	Włochy
Data i miejsce urodzenia	2 grudnia 1934; Romano Canavese
	sekretarz stanu
Okres sprawowania	od 2006
	kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania	od 2007
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Inkardynacja	salezjanie
Śluby zakonne	3 grudnia 1950
Prezbiterat	1 lipca 1960
Nominacja biskupia	4 czerwca 1991; arcybiskup metropolita Vercelli
Sakra biskupia	1 sierpnia 1991
Kreacja kardynalska	21 października 2003; Jan Paweł II
Kościół tytularny	biskup Frascati
	Multimedia w Wikimedia Commons

Tarcisio Bertone SDB (ur. 2 grudnia 1934 w Romano Canavese, diecezja Ivrea) – włoski biskup rzymskokatolicki, salezjanin, emerytowany arcybiskup Vercelli i Genui, kardynał, kamerling, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej.

[edytuj] Biografia

Pochodzi z wielodzietnej rodziny (piąty z ośmiorga rodzeństwa). Wstąpił do zgromadzenia salezjańskiego (SDB), kształcił się w oratorium w Valdocco (koło Turynu), odbył nowicjat w Monte Oliveto, a 3 grudnia 1950 złożył śluby zakonne. Na Salezjańskim Wydziale Teologicznym w Turynie obronił licencjat, a w Papieskim Athenaeum Salezjańskim w Rzymie pracę doktorską z prawa kanonicznego poświęconą czasom papieża Benedykta XIV. 1 lipca 1960 przyjął święcenia kapłańskie.

W 1967 został profesorem Papieskiego Athenaeum Salezjańskiego w Rzymie (przekształconego w Papieski Uniwersytet Salezjański w 1973), był m.in. dziekanem Wydziału Prawa Kanonicznego (1979-1985), wicerektorem (1987-1989), rektorem (1989-1991). Gościnnie wykładał kościelne prawo publiczne na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim. Pracował nad reformą Kodeksu Prawa Kanonicznego i promował jego nową wersję wśród parafii włoskich. Pełnił jednocześnie obowiązki duszpasterskie w kilku rzymskich parafiach.

4 czerwca 1991 Jan Paweł II mianował go arcybiskupem Vercelli. Bertone przyjął sakrę biskupią 1 sierpnia 1991 z rąk emerytowanego arcybiskupa Vercelli Albino Mensy; stał na czele archidiecezji tylko cztery lata, złożył rezygnację w czerwcu 1995 i przeszedł do pracy w Kurii Rzymskiej. Został sekretarzem Kongregacji Doktryny Wiary, papież Jan Paweł II powierzył mu zadanie ogłoszenia trzeciej tajemnicy fatimskiej. 10 grudnia 2002 został arcybiskupem Genui.

21 października 2003 arcybiskup został wyniesiony do godności kardynalskiej; otrzymał tytuł prezbitera S. Maria Ausiliatrice in via Tuscolana (przypisywany zazwyczaj do rangi kardynała-diakona, ale wyniesiony do tytułu prezbiterskiego pro hac vice). W lutym 2005 Bertone był specjalnym wysłannikiem papieża w Coimbra (Portugalia) na pogrzebie siostry Łucji, ostatniego świadka objawień fatimskich.

W dniu 22 czerwca 2006 został mianowany na stanowisko sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej w miejsce emerytowanego kardynała Angelo Sodano. Objął swój urząd 15 września 2006 roku. Kardynał Bertone oprócz języka włoskiego, biegle zna język francuski, niemiecki, hiszpański i portugalski.

4 kwietnia 2007 roku został mianowany przez papieża Benedykta XVI kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego.

W dniach 14-16 września 2007 roku odwiedził Polskę: Kraków, Warszawę i Licheń, gdzie przewodniczył uroczystościom beatyfikacyjnym założyciela Marianów, o. Stanisława Papczyńskiego.

W dniu 30 kwietnia 2009 był głównym konsekratorem arcybiskupa Jana Romeo Pawłowskiego w Sanktuarium Matki Bożej Królowej Męczenników w Bydgoszczy-Fordonie

10 maja 2008 został promowany do rangi kardynała - biskupa tytularnego diecezji suburbikarnej Frascati.

30 kwietnia 2009 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego^[1], a 11 lutego 2010 roku - Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu^[2]. Tego samego dnia został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej^[3].