Tarnobrzeski Okręg Przemysłowy - okręg przemysłowy na granicy województw świętokrzyskiego i podkarpackiego, a czasem także dodawane jest województwo lubelskie (Janów Lubelski), co sprawia, że zasięg okręgu przemysłowego silnie utożsamiany jest z obszarem dawnego województwa tarnobrzeskiego. Powstał po 1957 w związku z odkryciem 1953 bogatych złóż siarki oraz powstaniem Tarnobrzeskiego Zagłębia Siarkowego. Oparty był głównie na przemyśle ciężkim. W latach 90. XX wieku, w związku z przemianami gospodarczymi, załamaniem się rynku przemysłu ciężkiego i likwidacją kopalń siarki znaczenie okręgu zmalało. W celu zmniejszenia skutków społecznych załamania Zagłębia Siarkowego powołano Tarnobrzeską Specjalną Strefę Ekonomiczną.
Głównymi ośrodkami okręgu są miasta: Stalowa Wola (Huta, Elektrownia), Tarnobrzeg (Siarkopol, Elektrownia), Sandomierz (Huta), Nisko, Staszów, Janów Lubelski, Gorzyce, Połaniec (Elektrownia), Grzybów (kopalnia siarki), Jeziórko (kopalnia siarki), Skopanie (fabryka firanek). Czasem w jego skład dodaje się: Mielec. Błędem jest zaliczanie Ostrowca Świętokrzyskiego, który to jest częścią Staropolskiego Okręgu Przemysłowego.
Nowym pomysłem na ożywienie regionu jest promocja turystki (w tym turystyki religijnej) i kreacja nowych miejsc pracy opartych na usługach. Ważnymi ośrodkami są: Sandomierz, Baranów Sandomierski, Opatów, Tarnobrzeg, Koprzywnica, Klimontów, Ujazd (Krzyżtopór). Większość inwestycji związana jest z rewitalizacją obiektów historycznych, tworzeniem szlaków turystycznych i pielgrzymkowych (np: Małopolska Droga św. Jakuba) oraz wykorzystaniem terenów poprzemysłowych na cele rekreacyjne (Zalew Machowski). Określenie Tarnobrzeski Okręg Przemysłowy coraz bardziej staje się określeniem historycznym.