| Tatiana Grigoriewna Anodina Татьяна Григорьевна Анодина |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 kwietnia 1939 Leningrad |
| Przewodnicząca Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego (MAK) | |
| Okres urzędowania | od 30 grudnia 1991 |
| Odznaczenia | |
Tatiana Grigoriewna Anodina, ros. Татьяна Григорьевна Анодина (ur. 16 kwietnia 1939 w Leningradzie[1]) – doktor habilitowany nauk technicznych, przewodnicząca Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego (MAK) (ros. Межгосударственный авиационный комитет), organu wykonawczego państw Wspólnoty Niepodległych Państw, od chwili jego powstania w 1991 roku[2].
Spis treści |
Córka pilota wojskowego[3], absolwentka Politechniki Lwowskiej z tytułem inżyniera konstruktora, wieloletni pracownik Ministerstwa Lotnictwa Cywilnego ZSRR[4], gdzie m.in. pełniła funkcję naczelnika Głównego Zarządu Wsparcia Elektroradiotechnicznego i Środków Łączności[5]. Mniejszościowa akcjonariuszka linii lotniczych Transaero, założonych przez jej syna, Aleksandra Pleszakowa (ok. 4 proc. akcji)[2]. Generalnym dyrektorem Transaero, obecnie drugą co do wielkości linią lotniczą na terenie Rosji[6], jest od 2001 jej synowa Olga Pleszakowa, pierwsza kobieta w Rosji zarządzająca linią lotniczą.
Po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku, decyzją premiera Rosji Władimira Putina, Tatiana Anodina została 10 kwietnia 2010 jednym z wiceprzewodniczących specjalnej rosyjskiej komisji rządowej do zbadania przyczyn katastrofy (wraz z pierwszym wicepremierem Rosji Siergiejem Iwanowem oraz ministrem ds. sytuacji nadzwyczajnych gen. Siergiejem Szojgu)[7].
Mężem Tatiany Anodiny był Piotr Pleszakow (1922–1987), radziecki minister łączności, generał. W latach 90. XX wieku blisko związana z rosyjskim politykiem Jewgienijem Primakowem[4] (w niektórych źródłach pojawia się informacja, jakoby w 1992 Anodina została jego żoną). Ma syna Aleksandra i wnuczkę[8].
Wątpliwości budzi kwestia tytułowania Tatiany Anodiny "generałem". Według niektórych źródeł posiada ona tytuł "generała lotnictwa"[2][9]; według innych źródeł tytuł ten wymyślili chcący się przypochlebić Anodinie rosyjscy dziennikarze, po czym tak do niej przylgnął, że zaczęto ją oficjalnie tytułować generałem[10]. Niektóre źródła podają, że posiadała 14. kategorię w tabeli rang Ministerstwa Lotnictwa Cywilnego ZSRR, odpowiadającą stopniowi wojskowemu generała broni[5].