Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2011-12 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Teatr Wielki | |
 Teatr Wielki, od strony ul. Narutowicza |
|
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Łódź |
| Adres | Plac Dąbrowskiego w Łodzi |
| Wysokość całkowita | 46 m |
| Ukończenie budowy | 1967 |
|
Położenie na mapie Łodzi
  Teatr Wielki
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Teatr Wielki w Łodzi – największy łódzki teatr, specjalizujący się w wystawianiu oper, operetek i przedstawień baletowych. Otwarty 19 stycznia 1967 roku r. Do końca 2005 r. wystawiono w nim ponad 240 premier. Teatr należy do jednej z najważniejszych scen operowych w Polsce[potrzebne źródło]. Dyrektorem naczelnym teatru jest Marek Szyjko.
Zrealizowano tutaj zarówno dzieła klasycznych kompozytorów (m.in. Piotr Czajkowski, Wolfgang Amadeusz Mozart, Giuseppe Verdi, Richard Wagner) jak i współczesnych (m.in. Krzysztof Penderecki i Bogdan Pawłowski). Wiele z tych realizacji zostało uznanych za wybitne przez krytyków z kraju i zagranicy[potrzebne źródło]. Teatr prowadzi także rozległą działalność impresaryjną, dzięki której jego spektakle prezentowane były w krajach całej Europy i Stanach Zjednoczonych. Na deskach teatru gościnnie występowali artyści o randze światowej, jak Victoria de Los Angeles i Andrea Bocelli. Pracowali tu też reżyserzy Adam Hanuszkiewicz i Ryszard Peryt.
Oprócz tego teatr jest organizatorem międzynarodowych imprez teatralnych, z których najbardziej znane są Łódzkie Spotkania Baletowe[potrzebne źródło]. Biorą w nich udział zespoły z całego świata, między innymi:
Teatr jest także od lat organizatorem akcji „Bliżej Teatru Wielkiego”, dzięki której na widowni zasiadają, poza łodzianami, widzowie z dawnych województw: sieradzkiego, płockiego, skierniewickiego oraz częstochowskiego.
Ważnym wydarzeniem dla Teatru Wielkiego był występ znakomitego tenora Placido Domingo, który odwiedził Polskę[potrzebne źródło]. Koncert był kulminacją uroczystych obchodów 90-lecia powstania województwa łódzkiego.
Nazwa łódzkiej opery nawiązuje do spalonego w 1920 roku Teatru Wielkiego Fryderyka Sellina, istniejącego od 28 września 1901 roku przy obecnej ul. Legionów 14, który posiadał 1250 miejsc.
Budynek Teatru Wielkiego znajdujący się przy placu Dąbrowskiego jest drugim pod względem wielkości gmachem operowym w Polsce i jednym z największych w Europie. Na widowni może zasiąść 1070 osób.
Kubatura budynku głównego i technicznego Teatru Wielkiego wynosi łącznie 195 000 m³. Scena główna ma 26 m szerokości i 39,5 m głębokości (wraz z zasceniem) i jest wyposażona w 6 dużych zapadni scenicznych mogących jeździć w górę i w dół do 3 m w dowolnej konfiguracji, a także mniejsze zapadnie w proscenium. W zapadniach można zamontować małe zapadnie osobowe.
Na scenę może wjeżdżać 14 wózków scenicznych z dekoracjami, z lewej i prawej kieszeni sceny oraz z zascenia. Teatr posiada również scenę obrotową o średnicy 16 m. Wszystkie urządzenia mają napęd elektryczny. Nad sceną główną zamontowane jest 47 sztankietów o napędzie elektrycznym i ręcznym do podnoszenia i opuszczania dekoracji. W zasceniu jest 13 takich sztankietów. Wysokość sceny wraz z podsceniem, sznurownią i stropem wynosi ponad 46 m. Scena jest wyposażona w ponad 300 regulowanych obwodów świetlnych, a także w wysokiej klasy sprzęt elektroakustyczny. Teatr posiada 2 kurtyny tekstylne i 4 kurtyny stalowe.
Fosa orkiestrowa mieści około 70 muzyków. Dzięki dwóm zamontowanym w niej zapadniom można wyrównać jej poziom z poziomem sceny, powiększając tym samym proscenium. Widownia teatru liczyła pierwotnie 1270 miejsc; po remoncie przeprowadzonym w 2003 r. miejsc jest 1070. W budynku teatru mieszczą się wszystkie niezbędne do przygotowania pracownie: scenograficzna, stolarska, ślusarska, szewska, krawiecka, modelarska, perukarska, nakryć głowy. Artyści mogą pracować w czterech dużych salach prób i w kilku mniejszych pokojach pracy indywidualnej.
Budynek, oprócz funkcji teatralnych spełnia też rolę miejsca, w którym można organizować innego rodzaju imprezy masowe, takie jak bale noworoczne, pokazy mody, różnego rodzaju zloty i zjazdy. Do najbardziej znanych imprez pozateatralnych, które przewinęły się przez ten gmach, należy festiwal realizatorów filmowych Camerimage[potrzebne źródło].
|
|||||||
