Teatr ludowy

Teatr ludowy, jeden z nurtów teatru amatorskiego, związany z tradycją ludową, wykonywany przez artystów z ludu i tworzony dla ludu.

Teatr ludowy w Polsce - rys historyczny

Pod koniec wieku XIX można zaobserwować ogromny postęp teatru ludowego na terenach wiejskich. Dochodziło często do dużych widowisk, spektakli plenerowych z udziałem kilkuset wykonawców. W 1919 roku powstaje Związek Teatrów Ludowych, a w 1929 roku Jędrzej Cierniak zakłada Instytut Teatrów Ludowych w Warszawie. W latach dwudziestych na wsi dochodzi do największego rozkwitu teatru, powstaje ponad 10 tysięcy zespołów, prezentujących się przy każdej nadarzającej się okazji, jak: okoliczności państwowe, rocznice, święta, itd. Po II wojnie światowej w miastach również dochodzi do rozkwitu teatru ludowego. Powstają zespoły przy parafiach i partiach robotniczych. PRL upowszechnia ten rodzaj teatru, popiera i dofinansowuje, ale jest odgórnie kontrolowany. Z czasem zlikwidowano wszystkie niezależne amatorskie zespoły istniejące przed wojną, które wystawiały spektakle niezgodne z linią Partii. Zmienia się to po śmierci Stalina w 1956 roku. W 1962 roku zawiązuję się Związek Teatrów Amatorskich, a w 1972 przejmuje go Towarzystwo Kultury Teatralnej, które działa na bazie Instytutu Teatrów Ludowych z 1919 roku. Pod koniec XX wieku teatry amatorskie przenoszą się w budynki regionalnych domów kultury działające pod skrzydłami dyrektorów owych ośrodków, choć zdarzają się przypadki niezależnej działalności teatrów amatorskich w żaden sposób z nikim niezwiązanym.