Temistocle Solera

Temistocle Solera (ur. 25 grudnia 1815 Ferrara – zm. 21 kwietnia 1878 Mediolan) włoski kompozytor i librecista. Kształcił się w Wiedniu, zasłynął głównie ze współpracy z Giuseppe Verdim, która trwała począwszy od pierwszej opery Verdiego (Oberto), aż po incydent związany z Attylą, kiedy to Solera nie kończąc pracy wyjechał za granicę, a libretto dokończył Francesco Maria Piave. Zresztą – na temat Verdiego i jego późniejszych librecistów wyrażał się potem w następujący sposób:

jest wielkim kompozytorem, ale słabym jak baba, skoro akceptuje teksty od tego osła Piave czy tego pomyleńca Cammarano.

Niemniej jednak ich wspólne dzieła, jak choćby Nabucco z chórem Va pensiero, silnie wpisują się w ruch wyzwoleńczy Włochów przeciwko dominacji austriackiej.

Ważniejsze utwory

Kompozycje własne

• Ildegonda (1840)
• Il contadino d'Agleiate (1841; jako La fanciulla di Castelguelfo in 1842)
• Genio e sventura (1843)
• La hermana de palayo (1845)

Libretta

• Oberto, Conte di San Bonifacio Giuseppe Verdi, (1839)
• Nabucco Giuseppe Verdi, (1842)
• Lombardczycy I Lombardi alla prima crociata Giuseppe Verdi, (1843)
• Joanna d'Arc Giovanna d'Arco Giuseppe Verdi, (1845)
• Attyla, Attila Giuseppe Verdi, (1846)
• La conquista di Granata E. Arrieta, (1850)
• La fanciulla delle Asturie B. Secchi, (1856)
• Sordello A. Buzzi, (1856)
• Pergolese S. Ronchetti-Monteviti, (1857)
• Vasconcello A. Villanis, (1858)
• Una notte di festa A. Villanis, (1859)
• L'espiazione A. Peri, (1861)
• Zilia G. Villate, (1877)

Bibliografia

• "Kronika Opery", Wydawnictwo KRONIKA 1993, ISBN 83-900331-7-8

Linki zewnętrzne

• OperaGlass (po angielsku)