| Temmu 天武天皇 Cesarz Japonii |
|
| Cesarz Japonii | |
| Okres panowania | od 20 marca 673 do 1 października 686 |
| Poprzednik | Kōbun |
| Następca | Jitō |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Yamato |
| Urodzony | 631 |
| Zmarł | 1 października 686 |
| Ojciec | Jomei |
| Matka | Takara no himemiko |
| Żona | Jitō Ootoji Hikami Ootoji Oohara Oonunoiratsume |
| Dzieci | książę Kusakabe książę Naga książę Toneri książę Ootsu książę Takechi |
Cesarz Temmu (jap. 天武天皇 Temmu tennō?, ur. 631, zm. 1 października 686) — 40. cesarz Japonii[1], według tradycyjnego porządku dziedziczenia[2]. Przed wstąpieniem na tron nosił imię książę Ōama (jap. 大海人皇子 Ōama no miko?)[3]. Temmu panował od 20 marca 673 do 1 października 686[4]. Mauzoleum cesarza Temmu znajduje się w Nara. Nazywa się Hinokuma-no-ōuchi no misasagi[5].
W roku 681 cesarz Temmu nakazał spisanie wszystkich mitów japońskich, aby wykazać wyższość rodu cesarskiego nad możnymi klanami. Dzieło to zostało ukończone w 712 roku i nazwano je Kojiki.
W roku 682 Temmu wydał edykt formułujący zasadę arystokratycznego charakteru władzy.
| Poprzednik Kōbun |
Cesarz Japonii 672-686 |
Następca Jitō |