Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Teodor Kubina | ||
 Od lewej: bp Stanisław Adamski, bp Stanisław Okoniewski, bp Teodor Kubina, bp Wincenty Tymieniecki, bp Stanisław Rospond, bp Franciszek Lisowski, oraz w głębi z lewej ks. kard. prymas August Hlond |
||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 16 kwietnia 1880 Świętochłowice |
|
| Data i miejsce śmierci | 13 lutego 1951 Częstochowa |
|
| biskup diecezjalny częstochowski | ||
| Okres sprawowania | 1926–1951 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 27 października 1906 | |
| Nominacja biskupia | 14 grudnia 1925 | |
| Sakra biskupia | 2 lutego 1926 | |
| Sukcesja apostolska | |||||||||
| Data konsekracji | 2 lutego 1926 | ||||||||
| Konsekrator | Adam Stefan Sapieha | ||||||||
| Współkonsekratorzy | August Hlond Augustyn Łosiński |
||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
Teodor Kubina (ur. 16 kwietnia 1880 w Świętochłowicach, zm. 13 lutego 1951 w Częstochowie) – polski biskup rzymskokatolicki, pierwszy biskup częstochowski w latach 1926–1951.
Ukończywszy gimnazjum w Królewskiej Hucie, studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, skąd po semestrze nauki został przeniesiony do Rzymu. Tam uzyskał podwójny doktorat: z filozofii na Angelicum i teologii na Gregorianum. Święcenia kapłańskie przyjął 27 października 1906, a w następnym roku rozpoczął pracę duszpasterską jako wikariusz najpierw w Mikołowie, a następnie w Królewskiej Hucie, na Pomorzu Zachodnim i w Berlinie. W 1917 został mianowany proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny w Katowicach. W 1923 został pierwszym redaktorem naczelnym tygodnika „Gość Niedzielny”.
14 grudnia 1925 został mianowany biskupem diecezjalnym nowo powstałej diecezji częstochowskiej. Sakrę biskupią przyjął na Jasnej Górze 2 lutego 1926. Utworzył seminarium duchowne oraz tygodnik „Niedziela”. W lipcu 1946, w odpowiedzi na pogrom kielecki, jako jeden z nielicznych hierarchów kościelnych otwarcie i bezwzględnie potępił ten mord, co spotkało się z dezaprobatą prymasa Polski, kardynała Augusta Hlonda[potrzebne źródło].
|
||||||||
