Teofil Antiocheński - (II w. po Chrystusie), był siódmym patriarchą Antiochii, apologetą chrześcijańskim, m.in. autorem dzieła Do Autolika (Ad Autolycum).
Spis treści |
Teofil jest czczony jako święty w Kościele katolickim, gdzie wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 13 października, jak i w Prawosławiu - wspomnienie wypada 6 grudnia.
Na temat upadku człowieka biskup Antiochii pisał w dziele Do Autolika. Styl Teofila, jako biskupa, duszpasterza, był prosty i dzięki temu jaśniej ukazywał doktrynę chrześcijańską. Wskazywał na fakt stworzenia mężczyzny i kobiety razem, by było jasne, że zostali uczynieni przez tego samego, jedynego Boga[1]. Była to aluzja anty-gnostycka. Zostali oni uczynieni potencjalnie śmiertelnymi, tzn. nie mieli umrzeć, ale też nie byli nieśmiertelni. Adam był w stanie duchowego dziecięctwa, zdolny do zdobywania wiedzy stopniowo, według woli Opatrzności[2]. Upadek i jego konsekwencje, opisane przez Księgę Rodzaju, Teofil rozumiał dosłownie. To, że opowiadanie biblijne jest prawdziwe, możemy stwierdzić poprzez nasze własne doświadczenie: bóle rodzenia, zawstydzenie węża, który wije się po ziemi[3]. Bóg wygnał człowieka z raju na jakiś czas, by mógł odpokutować swoją winę[4].
Przekład polski jego dzieła: